Array in Objective-C & How to shuffle members

Class Array container ในภาษา Objective-C คือ NSArray และ NSMutableArray (จริงๆมีอีกอย่างคือ NSArrayController แต่ตอนนี้ยังมีอยู่ใน Cocoa เท่านั้น ไม่มีใน iPhone) ซึ่งความต่างระหว่าง NSArray และ NSMutableArray ก็คือ “ความสามารถในการแก้ไขภายหลังการ Initialize แล้ว” พูดง่ายๆ NSArray มี access attribute เป็น read-only แต่ NSMutableArray เป็น read-write นั่นเอง

คำถามต่อมาคือ “แล้วใช้ตัวไหนดี?” คำตอบก็คือ “ใช้ได้ทั้งคู่ครับ แตกต่างกันที่ Performance เล็กน้อยเท่านั้น” โดยส่วนตัวผมใช้ตามความสะดวก ถ้าจำเป็นต้อง read-write ก็ใช้ NSMutableArray ซึ่งการใช้งาน NSMutableArray ก็ดูตาม Document ได้เลย

อย่างที่บอกว่า NSMutableArray สามารถแก้ไขหลังจาก Initialize ได้ ดังนั้นแน่นอนว่า “ต้อง sort ได้ด้วย” ซึ่งใน Entry นี้ผมจะนำเสนอการ sort แบบ Random ผมต้องการ sort members ใน mutable array แบบสุ่ม ผมสามารถทำได้ดังนี้

int randomSort(id obj1, id obj2, void *context ) {
    // returns random number -1 0 1
    return (arc4random()%3 - 1);
}

- (void)shuffle {
    // call custom sort function
    NSMutableArray *puzzles = [NSMutableArray arrayWithObject:@"1", @"2", @"3", @"4", @"5", nil];
    [puzzles sortUsingFunction:randomSort context:nil];

    NSLog(@"Members after shuffle = %@", puzzles); 
}

จากโค้ด ผมสร้าง mutable array ขึ้นมา 1 ชุดแล้วสั่งให้ sort ด้วยฟังก์ชั่น randomSort ซึ่งใน randomSort จะทำการสุ่มค่า 3 ค่า คือ -1, 0, 1 ซึ่ง -1 หมายถึง การเรียงแบบตามลำดับ(NSOrderAscending) 0 หมายถึง การเรียงแบบปกติ (NSOrderSame) และ 1  หมายถึงการเรียงแบบกลับด้าน(NSOrderDescending) ซึ่งฟังก์ชั่น sort จะจัดลำดับของ member แต่ละตัวจากผลที่ได้จากสุ่มนั่นเอง

ส่วน arc4random เป็นฟังก์ชั่นสุ่มของ ภาษา C ครับ การใช้คำสั่ง rand() หรือ random() มันเป็นการสุ่มที่ไม่ dynamic เท่าไหร่นัก ผลลัพธ์ที่ได้จากการสุ่มจะเหมือนกันทุกครั้ง

เพียงเท่านี้เราก็สามารถสุ่มสมาชิกใน mutable array ได้แล้ว นอกจากนี้ยังมีการ sort อื่นๆได้อีกนะครับ เจออันไหนน่าสนใจผมจะมาแนะนำอีกใน Entry ต่อๆไปนะครับ

#reference http://stackoverflow.com/questions/56648/whats-the-best-way-to-shuffle-an-nsmutablearray

XCode custom template

…กลับมาแล้วครับ

กลับมาแล้วสำหรับ Entry iPhone Development แต่คราวนี้จะกลับมาเขียนที่นี่ที่เดิม เพราะ Host ของเวบ i-gee กำลังจะหมดอายุแล้ว แล้วผมเองก็ไม่ได้ทำอะไรกับมันมากซะด้วย คิดว่าจะไม่ต่ออายุและปล่อยให้มันหมดไป ถ้าจะเปิด Web ใหม่อีกครั้ง คงหา Community ให้ได้ซักจำนวนหนึ่งก่อน แล้วมาช่วยๆกันเขียนดีกว่า ใครสนใจก็คุยกันได้นะครับ

กลับมาคราวนี้ เริ่มต้นกันที่เรื่องที่(ดูเหมือนจะ)ยาก แต่จริงๆแล้วง่ายมากๆ และใช้ประโยชน์ได้มากด้วยเช่นกัน เรื่องนั้นก็คือเรื่องของ Template

โดยปกติแล้ว apple จะมี Template สำหรับการพัฒนา Application แบบต่างๆมาให้เราใช้ เช่นแบบ View-based, Tableview-based etc… ซึ่ง โดยปกติแล้ว เวลาเราเริ่มโปรเจคก็จะเริ่มกันจาก Template พวกนี้ แต่ถ้างานของเรามันนอกเหนือจาก Template ที่ Apple ให้มา

อย่างเช่นงานที่ผมทำอยู่ Application ของ True ทุกตัว จะมี Intro screen, Splash screen ของ Application (ซึ่งผิดหลัก HIG ของ Apple ทุกอย่าง) ซึ่งหมายความว่า ผมจะต้องใส่พวกนี้ซ้ำๆทุกครั้งที่มีการเริ่มโปรเจคใหม่ ซึ่งข้อเสียก็คือ 1) เสียเวลา 2) อาจจะลืมใส่หรือลืม Config ค่าบางอย่าง ซึ่งถ้าไอพวกที่ต้องใส่นี้ถูกใส่ไปตั้งแต่สร้างโปรเจค ปัญหาและ defect เรื่องเดิมๆพวกนี้ก็จะหมดไป

นอกจากนั้นยังมีประโยชน์แบบอื่นๆ (อย่างเช่นเรื่องของการทำ Test Case ที่ผมจะเขียนใน Entry หลังๆ) อีกครับที่ได้จากการทำ Template

ดังนั้น สร้าง Template ไว้ใช้เองกันดีกว่า

เริ่มจาก สำหรับ Snow Leopard ไฟล์ Template ของ XCode จะถูกเก็บอยู่ที่ /Developer/Platforms/iPhoneOS.platform/Developer/Library/Xcode ภายใน Folder นี้ก็จะมี Template ต่างๆ ซึ่งที่เรากำลังจำทำเป็น Project Template ก็เข้าไปที่ Folder Project Templates/Application

จะพบ Template หลายแบบมากมาย การจะสร้าง Template ของเรา วิธีที่ง่ายที่สุดของเราก็คือ “Copy” Template แบบที่ใกล้เคียงของเรามากที่สุดครับ จากนั้น ตั้งชื่อ Folder ก็จะเป็นการตั้งชื่อ Template ของเราแล้ว ตอนนี้ ถ้าลอง Create New Project ใน XCode ก็จะเจอ Template ของเราแล้วครับ

ให้เรา เปิดไฟล์ ___PROJECTNAME___.xcodeproj และแก้ไข Template ตามที่ต้องการครับ จะแอด Library, Framework, Config compiler ยังไงก็ตามต้องการเลย ส่วนตรงไหนที่ต้องการให้ Dynamic ตามชื่อของโปรเจคที่ถูกสร้างก็ใส่ prefix ชื่อ ___PROJECTNAME___ เข้าไปครับ

เท่านี้ก็เสร็จแล้ว หลังจากนี้ เราก็สามารถสร้าง Project ด้วย Template ของคุณเองได้แล้ว ง่ายมากเลยใช่มั้ยครับ แต่ถ้ายังไม่ทำให้คุณรู้สึกเป็นเจ้าของของมัน (เพราะแค่ Copy มาแล้วแก้เอา) คุณก็สามารถระบุ Description และเปลี่ยน Icon Image ได้ด้วย

วิธีการก็คือ ให้คลิกขวาที่ ___PROJECTNAME___.xcodeproj แล้วเลือก Show Package Contents คราวนี้ละครับ ถ้าต้องการเปลี่ยน Description ของ Template ของเรายังไง ก็เปลี่ยนในไฟล์ TemplateInfo.plist ได้เลย

ส่วนรูปภาพ ก็ให้ใช้โปรแกรม Icon Composer (อยู่ที่ /Developer/Applications/Utilities) สร้างไฟล์ icns ขึ้นมา วิธีการใช้โปรแกรมนี้ก็ง่ายมาก แค่เอารูปภาพที่มีขนาด 512×512 ใส่ลงไปในช่อง 512 หรือถ้ามีขนาดเล็กกว่านั้นก็ใส่ช่องเล็กกว่านั้นหรือใส่ช่องใหญ่ไปด้วยก็ได้ จากนั้นก็ Save as.. ที่ path ที่ต้องการ ซึ่งสำหรับ template ก็ตั้งชื่อเป็น “TemplateIcon.icns” ด้วย จากนั้นก็เอาไปใส่แทนรูป Logo template ที่เราต้องการจะเปลี่ยน แค่นี้ก็เรียบร้อยครับ

เป็นไงครับ ง่ายๆแต่ได้ผล แค่นี้เราก็มี Template ไว้ใช้เองแล้ว สำหรับ Entry นี้ก็ขอจบไว้แค่นี้ Happy coding with your template ครับ ;)

Intention 2010

น่าจะซักสามปีแล้วที่เริ่มเขียน blog ตั้งแต่สมัยเรียนปีสามเห็นจะได้ แล้วเข้าแลบพี่เดฟแล้วพี่เดฟสอนว่าให้หัดเขียนซะบ้าง และก็น่าจะสองปีแล้วที่เขียนว่า แต่ละปีอยากจะทำอะไรบ้าง ก็ได้อานิสงส์พี่เดฟมาอีกนั่นละนะ เห็นพี่เดฟเขียนก็อยากเขียนบ้าง จนตอนนี้ไม่เห็นพี่เดฟเขียนแล้วแต่ผมยังเขียนอยู่เลย แล้วผมจะเยิ่นเย้ออยู่ทำไมเนี่ย ตั้งเป้าหมายปีถัดไปเลยดีกว่า

1. เขียนไดอะรี่ – ไม่ใช่แค่บลอก แต่เขียนเป็นไดอะรี่จริงๆ มีผลการวิจัยหลายๆที่ยืนยันว่า “การเขียนไดอะรี่ มีผลดีหลายประการ ทั้งด้านสมองและอารมณ์” ฝึกสมองก็เขียนไดอะรี่ ระบายอารมณ์ก็เขียนไดอะรี่ ปีนี้เลยว่าจะลองดูซักทีนึง อาจจะดีก็ได้นะ หุหุ

2. เรียนเปียโน – อยากเรียนมานานแล้ว ชอบเป็นการส่วนตัว ปีที่แล้วจริงๆก็ตั้งเป้าไว้เกี่ยวกับเรื่องของดนตรี แต่ตอนนั้นไม่ได้เจาะจงอะไรเพราะกีตาร์ก็อยากเรียน กลองก็อยากเรียน เปียโนก็อยาก ปีนี้เลยเจาะจงเลย เริ่มที่เปียโนละกัน

3. ศึกษาเพิ่มเติมเรื่องโปรแกรมมิ่ง – อยากจะศึกษาเรื่องของ Design Pattern, Technic การโปรแกรมมิ่งต่างๆ อะไรก็ตามที่มันจะทำให้เราทำงานได้เร็วขึ้นและดีขึ้น ท่าทางข้อนี้จะได้ทำอย่างเต็มที่ที่สุดแล้วหล่ะ ไม่งั้นก็คงสลบคากองงานเป็นแน่แท้

4. หัดขับรถ – ข้อนี้ก็ล้มเหลวมาตั้งสองปีติด ไม่น่าจะยาก แต่ไม่ได้คิดไปทำซะที พรุ่งนี้ต้องไปสมัครเรียนขับรถซะละมั้ง

5. บริจาคเลือด – อันนี้ตั้งใจไว้ตอนวันเกิดว่า ถ้าวันเกิดไปบริจาคเลือดคงจะรู้สึกดี + ได้บุญดี แต่ก็ไม่ได้ไปด้วยเหตุผลหลายๆประการ (ทำงาน + หาที่รับบริจาคไม่ได้) ปีหน้าก็เลยตั้งใจว่า ซักครั้งสองครั้งก็ยังดี ใจบุญซะ!!

6. นั่งสมาธิ – นี่ก็หัวข้อพ่อพระอีกอันนึง อยากลองไปหัดนั่งสมาธิดูซักที เห็นเขาว่าดีนัก ไปลองปฏิบัติธรรม ทำสมาธิ เดินจงกรมซะบ้าง ชีวิตอาจจะสงบและสบายขึ้นบ้าง ปีหน้าอาจจะขอลองซักครั้งนึง

7. เครียดให้น้อยลง – ที่ผ่านๆมา ดูเหมือนชีวิตจะคิดอะไรมากจนบางครั้งก็เข้าขั้นเครียด บางเรื่องบางอย่างเวลาสบายๆ กลับคิดหาเหตุผลทั้งๆที่ไม่จำเป็น จนชีวิตมันหมดสนุกไปเยอะเลย อายุก็ไม่ใช่ว่าจะเหลือเวลาให้ชิวอีกเยอะ ดังนั้น ปีหน้า Enjoy my life!!

8. อ่านหนังสือที่ซื้อมาดองให้มันจบให้หมดซะที – เยอะมาก และคิดว่าอาจจะทำยากที่สุดในทั้งหมดนี้ก็ได้ เพราะไม่เคยหยุดซื้อตอนอ่านยังไม่จบซะด้วยสิ เวลาอ่านก็น้อย แต่เอาเถอะ ลองพยายามดูซักตั้ง ถึงไม่หมดแต่ก็อาจจะอยู่ในเกณฑ์พอใจก็ได้

9. ฟิตเนส – ตกค้างจากปีที่แล้ว ปีนี้ก็เอามาทำต่อ อันนี้ก็ท่าจะยากกว่าจะเลิกงานก็ดึก ไหนจะไม่มีแรงไปเล่นอีก แต่ถ้าเป็นไปได้ก็ลองพยายามให้ได้อีกสักตั้ง เพื่อซิกส์แพค สู้เว่ย!! 555+

10. หัดเป็นคน Friendly มากกว่านี้ – โดยส่วนตัวเป็นคนคุยกับคนอื่นยาก ต้องมีอารมณ์ถึงจะคุย หรือไม่ก็ต้องสนิทๆกัน เป็นนิสัยที่ไม่ชอบเอาซะเลย ปีหน้าก็หัดปรับปรุงใหม่ดีกว่า (สงสัยได้ไปปรับปรุงที่ลานเบียร์ซะละมั้ง ฮา)

2010 ก็ตั้งไว้ 10 ข้อนี้ละกัน ตอนนี้ง่วงแล้ว ไปนอนดีกว่า หุหุ

Result of Intention 2009

วันนี้เป็นวันเกิดผม และมันก็อยู่ช่วงท้ายๆปีซะด้วยสิ ก็ถือโอกาสดีที่จะสรุปว่าที่ผ่านมา ผมได้ทำอะไรตามที่หวังไว้บ้าง ตั้งแต่ต้นปี ไล่ไปทีละข้อเลย

1. ฟิตเนสร่างกาย – ที่ผ่านมาก็ทำนะ มีการเปลี่ยนแปลงพอสมควร ตัวหนาขึ้น มีหน้าอก แขนใหญ่ขึ้น แต่หน้าท้องซิกส์แพคยังไม่ได้เหมือนเดิม ข้อนี้ 70% พึงพอใจ

2. ซื้อ iPhone และหากินกับมันให้ได้มากที่สุด - อันนี้นี่ ไม่ต้องซื้อแต่ได้เอามาหากิน ได้หากินเต็มๆเลยด้วย แทบไม่ได้ลืมตาอ้าปากเลยเพราะงานเยอะมาก เครื่องพร้อมงานพร้อม ข้อนี้มันเปลี่ยนไปหมดตั้งแต่ย้ายที่ทำงานละนะ เครื่องก็มีให้ งานให้หากินก็มีให้ ถึงจะไม่ใช่เครื่องตัวเองก็เถอะ เอาเป็นว่า ข้อนี้ถือว่าผ่านละกัน พอใจ!!

3. ซื้อ Macbook ใหม่, D90 – ไม่รู้จะซื้อทำไม กิเลสคงหมดแล้ว Macbook เครื่องเก่าก็ยังใช้ได้ดีไม่มีงอแง(แต่ก็มีซ่อมบ้าง) D90 ก็ไม่รู้ซื้อทำไมเพราะ D70 ยังไม่มีเวลาไปถ่ายเลย บวกกับไม่อยากได้หายเห่อไปแล้วมั้ง ข้อนี้ ยกเลิก ไม่นับๆ (ฮ่าๆ เริ่มเกรียน)

4. จากปี 2008 เรื่องรื้อฟื้นคณิตศาสตร์ – มันกลับมาหลอกหลอนตอนต้องทำงานที่มันเป็นเกมโปรแกรมมิ่ง หัวข้อนี้ 0%

5. หัดขับรถ – ไอข้อนี้ก็ล้มเหลว 2 ปีซ้อน แต่ก็ไม่รู้จะหัดยังไง หัดได้แล้วจะได้ขับเมื่อไหร่ รถที่บ้านอาการก็ย่ำแย่ และไม่มีแผนจะซื้อ แต่เอาเหอะ หัดเอาไว้ไม่เสียหลาย

6. กลับบ้าน(ที่กรุงเทพ), โทรคุยกับพ่อ-แม่บ่อยๆ – กลับมาอยู่บ้านแล้ว ตั้งแต่เปลี่ยนงาน เพราะฉะนั้น ข้อนี้เคลียร์ครับ

7. พัฒนา Blog ส่วนตัว – ทำแล้ว แต่ระยะหลังไม่ได้อัพเนื้อหาอะไรเลย งานยุ่ง+ขี้เกียจ ยิ่งอธิบายยิ่งยาว ถือว่าทำแล้วได้มั้ยหล่ะเนี่ย ได้เนอะ แต่ไม่เวิร์คเฉยๆ ฮ่าๆๆ

8. หัดภาษาอังกฤษ - มันดีขึ้นไปเองนะ หัดอ่านหัดเขียนไป มันก็ดีขึ้น แต่ปีหน้า เรียนซักคอร์สน่าจะดีเหมือนกัน พอจะมีปัญญาส่งตัวเองเรียนได้แล้วก็จัดซักหน่อยก็ดีเนอะ ข้อนี้ไฟเหลืองละกัน

9. ซิ้อกีตาร์ + เรียนดนตรี – กีตาร์มีแล้ว ได้มาแบบฟลุคๆ นั่งเล่นอยู่แทบทุกวี่วัน เก่งไม่เก่งก็พอไปวัดไปวาได้ แต่เรียนดนตรีนี่ไม่ได้เรียน ไฟเหลืองละกัน ได้แค่ครึ่งเดียวนี่เนอะ

10. รู้จักคนใหม่ๆซะบ้าง – ก็รู้จักเพิ่มขึ้น แต่ยังไม่เป็นที่พอใจกับตัวเอง แดงซะ เอาไปปรับปรุง

11. เก็บเงิน - จากการคำนวนแล้ว ไม่เท่ากับที่ตั้งหรอก แต่ก็ถือว่าน่าพอใจละนะ ผ่านครับผ่าน

12. ปั้นโปรเจค iPhone Development ใน Kid In Digital ให้สำเร็จ – อะไรก็เปลี่ยนไป ตอนนี้ไม่สะดวกจะทำจริงๆ เพราะงานที่ใหม่ และกับพี่ๆที่ KID ก็มีแผนใหม่ๆอยู่ ตอนนี้ freeze ไว้ก่อนเลยดีที่สุด

สรุป

เข้าเป้า : 5 ข้อ

เกือบเข้าเป้า : 2 ข้อ

ไม่เข้าเป้า : 3 ข้อ

ยกเลิก : 2 ข้อ

เอาจริงๆ ไม่นึกว่าจะทำเขเาเป้าได้ถึง 5 ข้อนะเนี่ย จริงๆไม่ได้เข้ามาดู Entry นี้ด้วยซ้ำ ทำได้ไงวะเนี่ย ฮ่าๆๆ ถือว่าเป็นปีที่ไม่แย่นักนะเนี่ย ฮ่าๆ

ปลายจมูก

วันนี้มีเรื่องเกิดขึ้นครับ ระหว่างที่ผมกำลังเข้าแถวแลกเหรียญเพื่อซื้อตั๋ว BTS อยู่ๆก็มีชาวต่างชาติเข้ามาถามผมว่าไป MBK ไปทางไหน เอาละสิครับ คนมีเป็นล้านดันถามคนภาษาอังกฤษโง่ๆอย่างผม แต่ด้วยอะไรเข้าสิงไม่รู้ ก็ดำน้ำตอบเขาไป เพราะคิดว่าพูดไม่รู้เรื่องเลยยอมออกจากแถว พาไปซื้อตั๋วแล้วส่งถึงทางเข้าเลย บอกเสร็จสรรพว่าลงสถานีไหน

…เรื่องเหมือนจะจบแต่ไม่จบ เพราะบอกผิดว่าให้เขาไปลงสถานีสนามกีฬา แต่บอกให้เปลี่ยนรถที่สยาม งานเข้าครับ จะไปถึงได้ยังไงหล่ะ ก็เลยรีบซื้อตั๋วตามขึ้นไป ก็เจอพี่แกพอดี จังหวะนี้ลืมเกร็งแล้วครับ ใส่ไฟแลบเลย “โทดครับ เมื่อกี้บอกผิด ต้องไปงี้ๆๆๆๆครับ”

หลังจากขึ้นไปบนรถแล้ว (ผมก็ต้องไปทางเดียวกับเขา) เราก็คุยกันต่อ คราวนี้ลืมอายลืมเกร็งหมดแล้ว (แต่ที่จริงก็คุยได้นะ ขอบคุณเทกซ์คอมพิวเตอร์ทั้งหลายที่เคยอ่าน ทำให้ฟังเขารู้เรื่องและหนังซาวด์แทรคที่ทำให้สำเนียงตอนคุยกับเขากระแดะพอประมาณ)

ประเด็นของบลอกเอ็นทรีนี้อยู่ตรงที่ เขาเล่าว่า “เขาเป็นคนสเปน เป็นอาจารย์สอนประวัติศาสตร์ มาเที่ยวเมืองไทยช่วงปิดเทอมของโรงเรียนที่สเปน เขาได้มาเที่ยวเมืองไทย เขาประทับใจมาก มองไปทางไหนๆก็สวยไปหมด หยั่งกะอยู่ในนิวยอร์ค อาหารก็อร่อย คนก็ใจดี ไปไหนมาไหนทักทายใครก็ยิ้มทักตอบ ลำบากก็มีคนให้ความช่วยเหลือตลอด ลองมีโน่นมีนี่ให้ชิมตลอด ก่อนหน้านี้เขาไปกันพูชามา มันคนละเรื่องกันเลย ที่นั่นแย่มากๆ ทุกๆที่เลย ไม่เหมือนที่นี่เลย เขาคิดว่ากลับไปสเปนครั้งนี้คราวหน้าต้องกลับมาเที่ยวไทยแน่นอน และคราวนี้จะชวนภรรยาของเขามาด้วย” หลังจากนั้นผมก็ต้องลงจากรถแล้ว เพราะถึงสถานีสยามแล้ว ส่วนเขาจะไป MBK ผมให้ลง สนามกีฬาไปเลย เพราะแน่ใจว่าเขาไม่หลงแน่ๆ

สิ่งที่เขาพูดข้างบนแท้จริงแล้ว คนไทยอย่างเราสามารถเติมวงเล็บให้กับความประทับใจของเขาได้แทบทุกอย่าง อย่างคนไทยใจดียิ้มทักเขา(อาจจะเพราะไม่รู้จะคุยด้วยยังไง) มีอะไรมาให้ชิมตลอด(อาจเพราะจะขาย) ฯลฯ อาจเป็นอย่างที่ผมวงเล็บไว้หรือไม่ก็ได้ แต่ผลที่ได้ล้วนแต่เป็นผลดี ผมเองก็ไม่ทราบว่าเขาชมเอาใจผมไปงั้นรึเปล่า เพราะรู้ว่าคนไทยบ้ายอ

แต่สำหรับผม ท่ามกลางความแตกแยก สภาพสังคมที่แก่งแย่งแข่งขันกันในปัจจุบัน ประชาชนขาดความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวแบ่งพรรคแบ่งพวกแบ่งสี กระแสต่างชาตินิยม วัตถุนิยม กลับยังมีคนที่มองเห็นว่าเราเป็นชาติที่มีเสน่ห์ น่ารัก วัฒนธรรม และเป็นประเทศที่ยังคงสวยงามอยู่ ผมเคยเลิกคิดไปแล้วด้วยซ้ำว่าเรายังเป็นประเทศที่มีดีอยู่ ตั้งแต่ยึดสนามบิน ยึดอนุสาวรีย์ฯ บุกเข้าไปทำลายการประชุมอาเซียน ไข้หวัด 2009 ที่ควบคุมไม่ได้ ฯลฯ มองไม่เห็นเรื่องดีซักอย่าง

แต่กลับคนต่างชาติกลับมองต่างกัน มองเห็นสิ่งดีๆในตัวเรา ที่จริงสิ่งเหล่านี้มันก็คงอยู่ที่ปลายจมูกนั่นแหละครับ ใกล้ซะจนมองแทบไม่เห็น ถ้าไม่เหล่ตาดู ผมค่อนข้างจะอายตัวเอง ที่เรื่องแบบนี้ทั้งสื่อทั้งอะไรต่างๆพยายามประโคมใส่ตัวเราโครมๆ แต่ผมกลับได้เรียนรู้เพราะฝรั่งมาสอนแบบนี้

ผมหวังว่า คนไทยเราจะเหล่ตามองปลายจมูกตัวเองกันมากขึ้น มองหาและค้นพบสิ่งดีงามในตัวเราบ้าง บางทีความงามบนปลายจมูกของคนไทยอาจจะกลับมาเห็นโดยคนไทยด้วยกันเองก็ได้…

ไม่โปรโมตไม่ได้แล้ว Super Kute

วันก่อนระหว่างที่ผมกำลังท่องเนตหาอะไรไปเรื่อยเปื่อย เจอกระทู้นี้เข้าเลยคิดว่าต้องเอามาเขียนไว้หน่อยแล้ว ที่ต้องเอามาเขียนใหม่ เพราะเป็นกระทู้ที่ต้องเป็นสมาชิกแล้วปิดรับสมาชิกไปแล้ว

จากนี้เป็นข้อความที่คนโพสเขียนไว้นะครับ

ชื่อวง Super kute แปลว่า “โคตรน่ารัก” บอยแบนด์ของเขมร นี่น่ารักสุดๆแล้ว??? – -”

คนซ้ายภาพล่าง ถ้าพี่แกไม่มีหูนี่เหมือนปลาไหลเลย -*-
2คน ทั้งด้านซ้ายและขวายืนประกบ เน้นคนกลางให้เด่น

อันนี้เป็น Comment

BY Mirindaman :

ถ้าเล่นดนตรีเป็นวงแต่ แต่งตัวแบบนี้ ไม่ผิดหรอก แต่ถ้าบอยแบนนนะ

แนะนำ

เปลี่ยนจากบอยแบน เป็น หน้าแบน โอเคก่านะ

…เป็นอย่างไรกันบ้างครับ ดนตรีของประเทศเพื่อนบ้านเรา น่าสนใจมั้ยครับ หุหุ …

iPhone Train Center

ตอนนี้เห็นหลายๆคนถามผมว่า “รับ Train เขียน App บน iPhone มั้ยครับ” ซึ่งถ้าเป็นเมื่อก่อน(ที่ยังไม่ได้ทำงานประจำ)ก็คงจะรับ Train อยู่ แต่ตอนนี้ทำงานประจำแล้ว ก็คงต้อง “จำใจไม่รับ Train นะครับ” ต้องขออภัยจริงๆ เอาเป็นว่าผมเองก็คงช่วยได้จากการเขียนโพสเป็นหัวข้อใน Blog นี่ละกันนะครับ มีปัญหาอะไรก็โพสเข้ามาถามกัน จะพยายามช่วยหาคำตอบมาให้นะครับ อ้อ ถามใน www.i-gee.co.cc นะครับ เวบนั้นผมอยากให้มันเป็นศูนย์รวม iPhone Dev จริงๆ(ส่วนเรื่อง url ไว้จะเปลี่ยนมันทีหลังนะครับ)

จากหัวข้อเรื่อง ก็คือตอนนี้ถึงผมจะไม่ได้รับ Train iPhone Programming แต่ตอนนี้ก็มีที่ที่รับ Train นะครับ คือที่ทรู ตอนนี้เริ่มเปิด Training สำหรับผู้สนใจพัฒนา App บน iPhone แล้วนะครับ รายละเอียดดูได้ที่ http://www.trueappcenter.com/ โดยสิ่งที่ต้องมีคือ Mac (จริงหรือเถื่อนก็ได้ครับ) กับความรู้เรื่อง Objective-C สำหรับคนที่อยากได้ Training Course ถ้าสนใจก็ลองติดต่อไปทางทรูได้ครับ

ส่วนใครอยากศึกษากับผมก็ Train กันผ่าน Blog ก็แล้วกันนะครับ :P

Book Review : อัจฉริยะสร้างสุข

ออกมาอีกแล้วสำหรับหนังสือซีรี่ส์ “อัจฉริยะ” ของคุณ “หนูดี วนิษา เรซ” โดยคราวนี้โฟกัสกันด้วยเรื่องของ “ความสุข” โดยเนื้อหาก็จะแนวเหมือนๆกับเล่มก่อนๆ ที่ออกเป็น ทฤษฎีที่อ่านแล้วเข้าใจได้ง่ายๆ เกี่ยวกับกลไกของสมอง ตามด้วยเรื่องราวเกี่ยวกับความสุขในรูปแบบต่างๆ บอกเล่าผ่านประสบการณ์ของคุณหนูดี ที่ำได้จากการเรียนที่มหาลัย ฮาร์วาร์ด กับอาจารย์ผู้มีชื่อเสียงหลายๆคน

คนเก่งแล้วจะมีความสุขหรือเปล่า คนไม่เก่งจะไม่มีความสุขรึไม่ การมีความรักอย่างมีความสุขทำอย่างไร คู่มือการใช้ชีวิตให้ทุกๆวันมีความสุขแบบที่มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์และงานวิจัยอ้างอิงสไตล์คุณหนูดี จะมาช่วยให้คุณมีความสุขในทุกๆวันธรรมดา

จากที่ผมอ่านแล้ว หนังสือเล่มนี้เชื่อมโยงกับหนังสือหลายๆเล่มที่ผมเคยอ่าน อย่างเช่น The Secret, เข็มทิศชีวิต 2 หรือแม้แต่เล่มที่ยังไม่ได้อ่านอย่าง “วิชาสุดท้ายที่มหาวิทยาลัยไม่ได้สอน 2″ ผมมองว่ามันคือเี้รื่องเดียวกันเลยนะครับ ต่างกันในแง่ของการอธิบายเท่านั้นเอง

The Secret จะอธิบายความสุขในแง่ของความเชื่อและศรัทธา ยกตัวอย่างคนที่สำเร็จได้เหมือนปาฏิหาริย์ ส่วนเข็มทิศชีวิตจะพูดถึงความสุขผ่านหลักธรรม ออกแนวทำให้เข้าใจและปล่อยวาง ออกธรรมะ แต่ของคุณหนูดีจะอธิบายในเชิงวิทยาศาสตร์ มีเหตุผลการทดลองรับรอง แต่ท้ายที่สุดแล้ว ไม่มีอะไรต่างกันเลย

หนังสือเล่มนี้เป็นคู่มือความสุขที่ดีอีกเล่มนึง ถ้าอยากมีความสุขแบบอัจฉริยะก็ต้องเล่มนี้เลยครับ ช่วยคุณได้แน่นอน

Spoil : The Secret เหมือนกันตรงเรื่องของการกล่าวขอบคุณกับสิ่งรอบๆตัว ส่วน เข็มทิศชีวิต 2 เหมือนกันตรงเรื่องการเรียนรู้ความทุกข์ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเกิดเพื่อให้เราเรียนรู้ (เหมือนเป๊ะเลย ไม่รู้คุณหนูดีอ่านเหมือนกันรึเปล่า)

ดูหนังบนไฟล์ .nrg Disk Image

เคยไหม กับการดาวน์โหลดหนังมาอย่างยาวนาน แต่ไฟล์ที่ได้กลับเป็นไฟล์ Image ซะอย่างงั้น ไฟล์ Image ที่ว่าหมายถึงไฟล์ที่ใช้สำหรับโปรแกรมไรท์แผ่นนะครับ ไม่ใช่ไฟล์รูปภาพ ถ้าเราไม่มีแผ่นเปล่าหล่ะ หรือไม่อยากไรท์หล่ะ หรือใช้ OS อื่นที่เปิด Format นั่นมันไม่มีโปรแกรมเปิดหล่ะ หรือเรายังอยากจะปล่อยไฟล์นั้นไว้สำหรับ Seed ใน Bittorent หล่ะ เหตุผลร้อยแปดที่เราอยากจะดูหนังจาก Disk Image ซะให้ได้

ไฟล์ Disk Image จะมีอยู่หลายนามสกุลครับ แต่ที่เจอบ่อยจะเป็น .iso, .nrg หรือนามสกุลอื่นๆ (นึกไม่ออกแล้ว) วิธีการมีง่ายๆครับ ถ้าใช้งานบนวินโดวส์ ก็ใช้โปรแกรม Daemon Tool สร้างไดรฟ์ CD จำลองแล้วแล้ว Mount ข้อมูลจาก File disk image ก็เป็นอันโอเคแล้ว

แต่ผมดันใช้แมคน่ะซิครับ แต่ไม่เป็นปัญหา ผมมีวิธีง่ายกว่านั้นอีก คือ ถ้าไฟล์ฟอร์แมตเป็น .nrg ก็ใช้วิธีการ เปลี่ยนนามสกุลมันซะ ให้เป็น .iso จากนั้นเปิดด้วยโปรแกรม VLC ทั้งแบบที่เป็น .iso นั้นซะเลย VLC ก็สามารถหาโหลดได้ฟรีครับ บนวินโดวส์หรือ Linux ก็คิดว่าทำได้เช่นเดียวกัน เพราะ VLC มีทั้ง 3 Platform ครับ

* Update : ไม่ต้องแปลงนามสกุลก็ได้ เปิดทั้งเป็น .nrg เลยก็ได้ วู้ว สุโค่ย

การเปลี่ยนแปลง – บอย Peacemaker

ไม่ได้โพสอะไรบันเทิงๆที่นี่มานานแล้ว ต่อจากนี้ก็คงจะเป็นบันเทิงๆซะมากแล้วสำหรับที่นี่ เพราะส่วนของ Programming ย้ายไปอีกที่นึงแล้วนะครับ

วันนี้มี MV ตัวใหม่ของพี่ Boy Peacemaker MV ตัวนี้เป็นอะไรที่ดีมากทั้งเนื้อหาและตัว MV เพิ่งออกมาได้ไม่กี่วันเอง(มั้ง) เพลงนี้เป็นเพลงเกี่ยวกับมุมมองความรัก ที่บอกว่าความรักที่แท้จริงคือการเป็นผู้ให้ ไม่ใช่เป็นผู้รับ ประมาณว่า “ยิ่งให้ยิ่งได้รับ” นั่นแหละครับ มันก็เป็นเรื่องจริงของยุคสมัยนี้นั่นแหละครับ การได้เป็นผู้ให้มีความสุขการเป็นผู้รับจริงๆ ถ้าสังคมเราเป็นสังคมที่มีแต่การให้(อย่างจริงใจ) มันคงจะน่าอยู่กว่านี้เยอะเลย

ไม่อยากเขียนให้ยาวกว่านี้ครับ จะกลายเป็นซีเรียสซะเปล่าๆ เอาเป็นว่าดู MV นี้แล้ว ลองเริ่มการเป็นผู้ให้กันดีกว่าครับ แล้วจะพบว่าความสุขของการให้มันเป็นยังไง