I Love Yoghurt

เมื่อวานระหว่างที่ผมนั่งทำงานพร้อมๆกับทานโยเกิร์ตอยู่นั้น “น้องฝน” ที่เข้ามาเอาสรุปเปเปอร์มาให้ช่วยดูให้หน่อยว่าเป็นยังไงก็ถามผมว่า

น้องฝน : “พี่ตอง ทำไมพี่ตองชอบกินโยเกิร์ตหล่ะ ผู้ชายไม่กี่คนหรอกนะที่ชอบกินโยเกิร์ต”

ผมก็งงสิครับ จริงเหรอเนี่ย ที่ผู้ชายเขาไม่ค่อยกินโยเกิร์ตกัน ผมว่ามันก็อร่อยดีออกนะ

ผม : “ก็กินแล้วมันขับถ่ายดี อร่อยด้วย(หมายถึง โยเกิร์ตนะครับที่อร่อย ไม่ใช่ไอที่ขับถ่าย)” 
น้องฝน : “พี่ก็ไปกินยาคูลท์สิ ขับถ่ายดีกว่าอีก”
ผม : “ยาคูลท์ดูดสองลมหายใจก็หมดแล้ว กินโยเกิร์ตนี่ยังกินได้นานมั่ง” 
น้องฝน : “อ่อ กินเอาอิ่มด้วยนี่เอง”

อันที่จริงเรื่องโยเกิร์ตผมก็ไม่ค่อยรู้ซักเท่าไหร่หรอก รู้แต่ว่ามีประโยชน์ ส่วนผมกินเพราะมันอร่อย(ฮา) กับกินแล้วไม่ท้องเสีย(บางทีกินของประเภทนมๆแบบนี้แล้วท้องเสีย) แต่จากคำถามของน้องฝนทำให้ผมคาใจแล้วก็ต้องเข้า Google เพื่อเสิร์ชทันทีว่าผมจะกินมันไปเพื่ออะไร และก็ได้ผลดังนี้

“ใครๆ ก็รู้ว่าโยเกิร์ต (Yogurt) เป็นผลิตภัณฑ์ที่ทำจากนม ที่เราเรียกกันติดปากว่า “นมเปรี้ยว” ทานแล้วมีประโยชน์ต่อร่างกาย หลายคนเข้าใจว่าถ้าได้รับประทานโยเกิร์ต ไม่ว่าจะเป็นรสไหนแบบใด ขอให้ขึ้นชื่อว่าเป็นโยเกิร์ตก็มีประโยชน์ต่อร่างกายทั้งนั้น แต่ความจริงแล้ว โยเกิร์ตที่เรารับประทานนั้นมีคุณค่าแตกต่างกันค่ะ
 

โยเกิร์ต ได้จากการนำนมสดนมพร่องมันเนย หรือนมถั่วเหลืองมาเติมแบคทีเรียที่มีประโยชน์ต่อร่างกาย ได้แก่ แลคโตบาซิลัส เอซิโดฟิลลัส (Lactobacillus acidophilus) แลคโตบาซิลัส บัลกาลิคัส (Lactobacillus bulgaricus) และ สเตรป โตคอดคัด เทอร์โมฟิลลัส(Streptoc coccus thermophillus) จนได้เป็นนมที่มีรสเปรี้ยว โยเกิร์ตที่มีขายตามท้องตลาดทั่วไปแบ่งออกเป็นสองชนิด คือ ชนิดครีม บรรจุถ้วยซึ่งมีทั้งรสธรรมชาติ และแบบที่มีการเติมผลไม้ และน้ำตาลลงไปเพื่อเพิ่มรสชาติให้รับประทานง่ายขึ้น ชนิดที่สอง เป็นแบบพร้อมดื่มบรรจุขวดหรือกล่องซึ่งมีน้ำตาลเป็นส่วนประกอบมากกว่าชนิดครีม

การรับประทานโยเกิร์ตเพื่อให้ได้ประโยชน์ต่อร่างกายอย่างแท้จริงต้องรับประทานโยเกิร์ตที่ยังมัแบคทีเรียที่มีชีวิตอยู่ และถ้าจะให้ดีควรรับประทานโยเกิร์ตรสธรรมชาติ (Plain yogurt) ที่ไม่มีการปรุงแต่งใดๆ จะดีที่สุด การเติมผลไม้ลงไปก็เป็นการช่วยเพิ่มคุณค่าทางอาหารแต่ต้องดูก่อนว่ามีการเติมน้ำตาลแต่งสี กลิ่น และรสมากเกินไปหรือเปล่าเพราะการเติมแต่งต่างๆ จะทำให้คุณค่าที่คุณจะได้รับจากโยเกิร์ตลดน้อยลง   

“โยเกิร์ต…อร่อยดี…มีประโยชน์” คุณคงเคยได้ยินข้อความนี้จากหน้าจอทีวีที่บ้านอยู่บ่อยๆ แต่ “ประโยชน์” ที่ว่านี้มีอะไรบ้าง วันนี้เรามีคำตอบมาให้ค่ะ  

• บ้านไหนที่สมาชิกในบ้านแพ้นมวัวก็สามารถรับประทานโยเกิร์ตแทนได้ เพราะแบคทีเรียที่เติมลงไปจะช่วยย่อยน้ำตาลแลคโตสให้กลายเป็นกรดและแลคติก และย่อยโปรตีนให้กลายเป็นกรดอะมิโน ร่างกายสามารถดูดซึมไปใช้ได้ง่ายขึ้น ช่วยลดปัญหาการแพ้นม ท้องเสีย ท้องเดิน และรักษาแผลในกระเพาะอาหาร 
• โยเกิร์ตช่วยยับยั้งไม่ให้แบคทีเรียที่เป็นโทษในลำไส้อันตรายต่อร่างกายได้ 
• โยเกิร์ตอุดมไปด้วยแคลเซียม ฟอสฟอรัส ช่วยเสริมสร้างกระดูกให้แข็งแรง 
• แบคทีเรียแลคโตบาซิลัสสามาถช่วยยับยั้งสารก่อมะเร็งและเปลี่ยนสารฟลาโวนอยด์จากพืชให้เป็นสารต้านมะเร็ง จึงช่วยป้องกันการเกิดมะเร็งได้ทางหนึ่ง 
• แบคทีเรียสำคัญในโยเกิร์ตสามารถช่วยควบคุมปริมาณโคเลสเตอรอลและไตรกลีเซอไรด์ในเลือดได้

เพราะมีดีแบบนี้นี่เอง โยเกิร์ต จึงเป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายในหมู่คนรักสุขภาพแล้วคุณล่ะค่ะ วันนี้ทานโยเกิร์ตหรือยัง”

ที่มา : http://www.elib-online.com/doctors49/food_yogurt001.html

น่ีไง ประโยชน์ของโยเกิร์ต ประโยชน์ที่ทั้งผู้ชายและผู้หญิงก็สามารถรับได้เหมือนๆกัน ว่าแล้วก็มากินโยเกิร์ตกันวันละถ้วยดีกว่านะคร้าบ ;)

ไม่กินเส้น!!

ครั้งนี้กะว่าจะยังไม่โพส Entry แบบ MV แล้วนะ แต่ขอละกันเห็นแล้วมันอดไม่ไหวจริงๆ

อันที่จริง Entry นี้ก็ไม่ได้กะจะจัด Rating MV เหมือนทุกๆครั้งหรอก พอดีลงไปเข้าห้องน้ำแล้วทีวีที่บ้านเปิด MV ตัวนี้อยู่ ฮาครับฮา เสียดสีถูกใจจริงๆ

เพลงนี้เป็น MV ของ “ถลา เสนานิคม” เป็นเพลงลูกทุ่ง(ยังไงก็ไม่รู้เหมือนกัน) แต่เอาเหอะ บางอย่างมันก็ชอบกันได้โดยไม่มีเหตุผล(แต่ผมมี) ดูเอาเองก็แล้วกัน

ครั้งนี้ขอไม่ให้ Rating ก็แล้วกันเนอะ เพราะประเด็นไม่ใช่ Rating แต่อยากให้ดูเพราะมันน่าจะมีนัยอะไรซักอย่างอยู่แหละน้า (อย่างเช่น หุ่นเชิด อะไรแบบนั้น อิอิ)

พูดตรงๆ – บี พีระพัฒน์

เพลงสุดเท่ ไม่ว่าจะเป็นน้ำเสียง สไตล์เพลง เนื้อหา และเมื่อ MV ออกมาก็ยังไม่พ้นที่จะเท่ซะอีก สำหรับเพลง พูดตรงๆ ของ พี่บี พีระพัฒน์ หรือ บี ครีเซนโด้ นั่นเอง

หลายคนพอได้ฟังแล้วคงจุกอกกันไปพอสมควร คนจะบ่นกันขรมเลยสิท่าว่า “มันไปเอาชีวิตกูมาแต่งเหรอวะเนี่ย” เพราะว่าโดนใจใครหลายคนซะเหลือเกิน กับความรู้สึกที่ว่า “ถ้าคนที่เราเคยรักแล้วยังรักอยู่แต่แยกทางกันไปแล้วเนี่ย ไปเจอกับคนรักใหม่ที่เหมาะกว่า ดีกว่าเรา เราควรจะอิจฉาน้อยอกน้อยใจ หรือ ควรจะจากไปพร้อมอวยพรให้แบบเท่ๆ” แต่ก็นะ เสียงพี่บีเจ็บปวดซะเกินกว่าจะจากไปอย่างเท่ๆนะพี่ แต่ก็นี่แหละ ความเจ๋งของพี่บี ครีเซนโด้ 

OnoaOnoa’s Rating

Music Rating : ★★★★★(5 ดาว) 5 ดาวโลดครับ เสียงร้องอย่างนี้ เพลงอย่างนี้ อารมณ์อย่างนี้ ให้แบบไม่มีเงื่อนไขครับ เยี่ยม ฟังแล้วมันเจ็บจี๊ดเลย เพราะเสียงพี่เจ็บปวดเหลือเกิน หรือคุณฟังกันแล้วยังไม่เจ็บเหมือนพี่เขาหล่ะครับ

MV Rating : ★★★★✮(4 ดาวครึ่ง) ภาพสวยครับ เนื้อเรื่องก็ดี ดูแล้วเจ็บๆดีเหมือนกัน แต่มีแอบติดเรทไปหน่อยนะเนี่ย มีฉากแบบนี้ ก่อนฉาย MV นี้ต้องมีระบุกำหนดอายุรึเปล่าเนี่ย(แบบนี้สงสัยจะให้ ฉ ฮา) กับตอนที่สาดสีดำ มันก็อาร์ตดีครับ ดูแล้วรู้สึกเหมือนจะเป็นน้ำตาหรือเลือด(น่าจะเลือด) หรือยังไงก็ไม่รู้ สรุปแล้วผมไม่เก็ตอ่ะครับ เข้าใจยากไปนิด แต่รวมๆแล้วก็ชอบแหละครับ อาร์ตครับอาร์ต

Overall Rating :★★★★✮(4 เศษ 3/4 ดาว) อยากให้เต็มจริงๆ แต่ก็นะครับ ผมไม่เก็ต MV ไว้ผมเก็ตแล้วจะมาให้คะแนนเต็มแล้วกันนะครับ โดยรวมแล้ว เจ๋งครับ ผมแนะนำเลย

Thanks for all, Everyone.Thank you very much.

หลังจากยุ่งๆจนไม่ได้อัพบลอกไปช่วงนึง ก็ไม่ใช่เพราะเรื่องอะไรนอกจาก ซ้อมรับปริญญา

…ที่ผ่านมาสามสี่วันก่อน “แค่ซ้อม” แต่เมื่อวาน “วันจริง”

กลัวมาก ตื่นเต้นมาก(กลัวรับผิดต่อหน้าพระเทพฯ) ตัวเกร็งไปหมดเลย 

…ท้่ายสุดก็ไม่ได้พลาดอะไร แต่ก็นะเกร็งอย่างกับหุ่นยนต์ เหมือนพวกที่เต้นเป็น Robot (ไม่รู้เขาเรียกว่าอะไร) แต่ก็เอาเถอะ ผ่านมาได้ด้วยดี 

แล้วก็อยากจะขอบคุณทุกๆคนที่แวะมาที่งานด้วย มาถ่ายรูป มาให้ของขวัญ มาแสดงความยินดี ทั้งวันซ้อมและวันจริง

ขอบคุณน้องฝ่ายประชาสัมพันธ์ปี 3 สำหรับน้องหมีสีน้ำตาลตัวโตเบิ้ม
ขอบคุณน้องสาย 57 ทั้งหมดสำหรับน้องหมาตัวเบิ้มกว่าน้องหมีซะอีก
ขอบคุณพี่อัง 157 พี่รหัสสำหรับอัลบัมรูปและการเทคแคร์ที่ดีตลอดเวลา 4 ปีในรั้วมหาลัย
ขอบคุณน้องอุ้ย-เอ๋ สำหรับน้องหมูสีชมพูสะดือจุ่น
ขอบคุณน้องข้าวสำหรับตุ๊กตาเดวิลสีแดง
ขอบคุณน้องกาเหว่าสำหรับตุ๊กตากบ
ขอบคุณน้องต้น สำหรับหมีขาว 
ขอบคุณน้องฝ่ายประชาสัมพันธ์ปี 4 สำหรับตุ๊กตาดอกไม้
ขอบคุณน้องโบสำหรับการ์ดแสดงความยินดี
ขอบคุณน้องปุ๋ย สำหรับกรอบรูปอาร์ต(เขาเรียกว่าอะไรหว่า)
ขอบคุณน้องส้ม-พี่อ้นสำหรับดอกไม้ 

ขอบคุณเพื่อนมุก ทิพ โป้ง ที่อุตส่าห์ถ่อมาถึงนครปฐมตอนวันซ้อม 
ขอบคุณหลิว ผึ้ง แพน ด้วยที่แวะมา
ขอบคุณคุณพ่อ-แม่ ของโป้งด้วยนะครับ สำหรับของขวัญ
ขอบคุณแจนที่แวะเข้ามาถ่ายรูปด้วย ถึงจะไม่ได้ถ่อมาไกลก็เหอะ ก็แกยังอยู่นี่นี่หว่า (ฮา)
ขอบคุณปัทม์ที่มาถ่ายรูปกันซะไกลเลย (ไม่ต้องห่วง วันจริงเราไปงานแกแน่นอน) 

ขอบคุณเพื่อนออฟ(ห้อย) ที่ถ่อมาจากกรุงเทพถึงนครปฐมด้วย Taxi!!! และมากับปากกาสุดฮิโซ ขอบใจมากหว่ะ ขอบใจมากจริงๆ

ขอบคุณเพื่อนกิ๊ก เมทคนปัจจุบัน ที่เดินถ่ายรูปให้ตลอดสามวัน แถมยังเทคแคร์ครอบครัวให้ด้วยตอนอยู่ในห้องประชุม เหนื่อยน่าดูเลยขอบใจจริงๆหว่ะ 
ขอบคุณและแสดงความยินดีกับเพื่อนๆ SC33 ที่จบด้วยกันทุกคน ที่มาถ่ายรูปด้วยกัน ที่เคยเฮฮา ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาด้วยกันตั้ง 4 ปี

ขอบคุณอาจารย์ทุกๆท่านที่ช่วยประสิทธิ์ประสาทวิชาให้ตลอดชีวิตตั้งแต่อนุบาลจนถึงวันนี้ ทำให้ผมมีความรู้และความสำเร็จจนมีวันนี้ได้
ขอบคุณอาจารย์โอภาส อาจารย์สุนีย์ ที่ยอมอนุมัติให้โปรเจคผมผ่าน(แหะๆ)
ขอบคุณอาจารย์รวิทัตที่ช่วยอบรมสั่งสอนหลายสิ่งหลายอย่าง เปิดหูเปิดตาผมให้สว่างช่วยให้ผมได้ค้นพบแนวทางและสิ่งที่ผมอยากจะทำได้ซะที หลังจากงมโข่งมาสามปีก็ดูเหมือนจะไม่เจออะไร 
ขอบคุณพี่เดฟ(อ.รวิทัต นั่นแหละ) ที่ให้โอกาสในการทำงาน

 

ขอบคุณพ่อ แม่ พี่ตาล สำหรับดอกไม้ช่อใหญ่ สำหรับที่เดินทางมากันซะไกล สำหรับมาอยู่รอทั้งวัน สำหรับกำลังใจ สำหรับการสนับสนุนการเรียน ให้ได้เรียนได้ทำในสิ่งที่ต้องการ ตลอดเวลาที่ผ่านมา 22 ปี สำหรับอุปกรณ์สนับสนุนการเรียน อย่างคอมพิวเตอร์ที่ใช้จนพังมาสองเครื่องและยังใช้ได้อีกเครื่อง และ Macbook ที่กำลังใช้เขียน Blog นี้อยู่อีกเครื่อง ขอบคุณที่เลี้ยงดูตลอดมา ขอบคุณที่ให้ทุกๆสิ่งที่ตองมีและตองเป็นอยู่อย่างทุกวันนี้

หวังว่าปริญญาใบนี้ น่าจะทำให้พ่อกับแม่ชื่นใจได้มากพอกับที่พ่อ แม่ ให้ตองมาบ้างนะครับ ^^

ยอมให้จับนะ – Waii ft. Poppy K-Otic

กลับมาแล้วกับสาวหมวยแก้มป่องแห่ง Kamikaze สาวหวายนั่นเอง อัลบัมนี้มาลุคใหม่ไฉไลสุดๆ ดูลุคเป็นสาวฮิปฮอปเต็มตัว แต่งตัวฮิปๆ แต่งหน้าแบบฮิปๆ ร้องเพลงสไตล์ฮิปๆ พูดง่ายๆก็คือ ฮิปทั้งตัวนั่นเอง ก็น้องเขามาทางนี้นี่เนอะ

กับ Single เปิดตัวที่มีชื่อชวนให้แอบคิด(?) “ยอมให้จับนะ” (เอ๊ะ จับอะไรเอ่ย) ที่เปลี่ยนไปคงเป็นน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป ดูสาวมากขึ้นและฟังดูอ้อนๆมากกว่าเดิม ไม่เด็กๆเหมือนอัลบัมเก่า แต่ทีเด็ดสุดๆก็คือ “การเต้น” เต้นเก่งขึ้นตั้งเยอะแน่ะ เก่งแค่ไหนดูเอาเองละกัน !!

ถ้าจะให้ผมตั้งชื่ออัลบัมให้นะ ผมตั้งให้ว่า “หวายเป็นสาวแล้ว 2″ ดีกว่า เอิ๊กๆ ล้อเล่นนะครับ 

Onoaonoa’s Rating

Music Rating : ★★★✮☆ (3 ดาวครึ่ง) ไม่ใช่ว่าไม่เพราะนะครับ แต่ไม่โดนใจผมเท่าไหร่ ถึงเนื้อหาเพลงกับเสียงอ้อนๆแบบของหวายมันจะไปกันได้ แต่ผมรู้สึกมันไปกับฮิปฮอปไม่ได้น่ะสิ ถ้าอยากให้มันไปกันได้เสียงมันน่าจะอ้อนแบบ Sexy แต่นี่มันเหมือนอ้อนแบบเด็กๆมากกว่า เลยไม่ได้ความรู้สึกของเพลงเท่าที่ควร ถ้าอีกสามปี หวายมาร้องเพลงนี้แบบอ้อนๆอีกที อาจจะเวิร์คก็ได้นะ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็ยังได้คะแนนความเปลี่ยนแปลงจากอัลบัมก่อนนะ (บวกความน่ารักให้ด้วยละกัน อิอิ)
MV Rating : ★★★★☆ (4 ดาว) อย่างที่บอกไปแล้ว ว่านอกจากสวยขึ้นแล้วยังเต้นเก่งขึ้นด้วย MV ตัวนี้ผมชอบนะ มันฮิปฮอปแบบเท่ๆและดูได้เรื่องได้ราวดี ไม่ใช่เอานักร้องมาบ่นๆโชว์สร้อยอันใหญ่แบบควายๆเลยแล้วก็จบกันไป มีการเต้นแบทเทิลกันด้วย เจ๋งครับ ฮิปได้ใจดี เนื้อเรื่องดูตื่นเต้นตลอดเรื่องเข้ากับจังหวะเพลงดี กราฟฟิกดูไม่วุ่นวายเท่าที่ควร แต่ไม่โดนใจตรงที่ตอนเต้นคู่เนี่ยแหละ มันพริ้วเกินกว่าจะเป็นฮิปฮอปนะสิ มันเหมือนลีลาศมากกว่า เต้นเก่งขึ้นน่ะจริงครับ แต่ผมว่ายังได้อีกน้า สู้ๆละกันครับ เป็นกำลังใจให้
Overall Rating : ★★★✮☆ (3 ดาวครึ่ง) เพลงไม่ตรงใจผมไปหน่อย แต่เอาเถอะ Single ต่อไปเพลง “ถามไม่ตรงคำตอบ” ผมให้คะแนนไว้แล้วหล่ะ อิอิ เหลือแต่ MV เท่านั้นหล่ะนะที่ยังไมไ่ด้ดู โดยรวมก็ดีครับ พัฒนาขึ้นเยอะ แต่ไม่โดนใจกรรมการอย่างผมเท่านั้นเอง โหะๆ

* Rating ทั้งหมด ผมฟังเอง รู้สึกเอง วิจารณ์เองและให้คะแนนเอง ตามความรู้สึกนะครับ บางคนอาจคิดเหมือนผมบางคนอาจจะชอบและให้คะแนนไว้เยอะกว่าผม ถ้าวิจารณ์ไปโดนต่อมแฟนคลับต้องขออภัยนะครับ เขียนตามความเห็นครับ  

Book Review : อัจฉริยะ…เรียนสนุก – วนิษา เรซ

หนังสือตระกูล “อัจฉริยะ” ที่เขียนโดยคุณ “หนูดี วนิษา เรซ” นั้น ไม่มีเล่มไหนไม่น่าสนใจอยู่แล้ว 

หนังสือเล่มนี้กล่าวถึงวิธีการที่คุณหนูดีใช้ในการเรียน ในขณะที่เธอกำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัย ฮาร์วาร์ด มหาลัยดังชื่อก้องโลก เธอเรียนผ่านมาได้ในสถาบันที่เรียกว่า “เป็นแหล่งของนักเรียนระดับหัวกะทิจากทั่วโลก” และได้ “ผลการเรียนระดับยอดเยี่ยม” มาซะด้วย (ไม่เหมือนผม ผมการเรียนระดับ D ซะมากกว่า ฮา) แต่สิ่งที่เยี่ยมที่สุดก็คือ “เธอเรียนอย่างไรให้เป็นสุข” 

เป็นสุขอย่างไร เราทุกคนคงคิดว่า ในเมื่อคนเรามีเวลา 24 ชั่วโมงเท่าๆกัน พวกเด็กเรียนวันๆก็คงเอาแต่นั่งอ่านหนังสือ จมอยู่กับตำรานั่นแหละ ก็คงไม่ผิดหรอกครับ เขาเรียนหนัก แต่ว่าในขณะที่เขาเรียนหนัก ทำไมเขาถึงได้มีเวลาไปทำโน่นนี่ได้มากมาย มีเวลาไปทำงานอดิเรกอื่นๆ เที่ยวเล่น หรืออะไรก็ตามที่คนธรรมดาอย่างเราที่ไม่ได้จมกับกองหนังสือแบบเขายังไม่ได้ทำเลยหล่ะ

…ในหนังสือเล่มนี้มีคำตอบให้ทั้งหมดเลยครับ

ไม่ว่าจะเป็นเทคนิคการอ่าน เทคนิคการฟัง เทคนิคการจด เพื่อให้สามารถเข้าใจบทเรียนได้อย่างรวดเร็ว หลายคนอาจรู้แล้ว แต่หลายคนยังไม่รู้แน่ๆ ยิ่งบวกกับการเขียนสไตล์หนูดี ที่เหมือนการเล่าเรื่องมากกว่าการบรรยายอะไรยากๆ อ่านสนุก เขียนแต่ละบทไม่ยาว เข้าใจง่าย ไม่ต้องแปลไทยเป็นไทย

นี่เป็นหนังสือเล่มนึง ที่ผมเสียดายที่ได้อ่านหลังจากเรียนจบแล้วนะเนี่ย เอาน่า การเรียนไม่จำเป็นต้องอยู่ในห้องเรียนเสมอหรอก

Onoaonoa’s Rating : ★★★★★

ไม่ไว้ใจ – 1011

คราวนี้มากับ MV เพลงเพราะๆอีกเพลงนึงของ 1011 (เท็น อิเลฟเว่น) ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไรต้องเท็น อิเล็ฟเว่น ทำไมไม่เซเว่น อีเลฟเว่น ก็ไม่รู้ แต่ที่รู้อย่างนึงก็คือ เพลงนี้เพราะไม่ธรรมดาเลยครับ เพราะมากๆเลย แนะนำครับแนะนำ

เพลงก็ออกอารมณ์เกาหลี้เกาหลีตามกระแสครับ แต่เสียงดี เนื้อหาเพลงดี MV ก็ดี นางเอก MV ก็สวย (อีกแล้ว ฮ่าๆ) ก็ได้เกรซ กาญจน์เกล้า มาเล่น MV ให้นี่นา ไม่สวยได้ไงหล่ะเอ้อ

สำหรับดูโอ้คู่นี้ ถึงคอนเซปต์จะเป็น “แบล๊คแอนด์ไวท์” คล้ายๆกอล์ฟไมค์ อัลบัมที่แล้ว แถมยังมีนางเอก MV ของกอล์ฟไมค์ มาเล่น MV ให้อีก เหมือนกันจังเลยเนอะ (ฮา) แต่ก็เป็นดูโอ K-Pop ที่มีคุณภาพเสียงดีคู่หนึ่งในขณะนี้เลยทีเดียว เพราะเพลงนี้เพราะไม่น้อยไปกว่า “เวลาที่หายไป” ซิงเกิลที่แล้วเลยทีเดียวเชียว คาใจอยู่หน่อยนึงก็ตรงท่าเต้นที่ทำไมมันดูไม่แมนเท่าไหร่เลยน้อ…

Onoaonoa’s Rating
Music Rating : ★★★★✮(4 ดาวครึ่ง) มันก็ดีเกือบจะหมดแหละครับ เสียงดี ดนตรีดี แต่ด้วยความที่ช่วงนี้เพลงแนวนี้มันเยอะเหลือเกิน ดนตรีแบบนี้ก็ไม่ได้แปลกมากมาย เท่าที่นึกได้ คนตรีก็คล้ายๆ เจมส์, C-Quint, K-Otic, Prince ฯลฯ เยอะแยะไปหมด ขอหักคะแนนความแปลกใหม่ละกันครับ
MV Rating : ★★★★✮(4 ดาวครึ่ง) ชอบเป็นการส่วนตัว โดยเฉพาะนางเอก อิอิ ภาพสวย ดำเนินเรื่องดี การแสดงก็ได้อารมณ์ดีครับ อารมณ์แบบว่า “กูว่าแล้ววว ว่ามันต้องกิ๊กกัน” ถึงครับถึง ดูแล้วผมเข้าใจเลยอ่ะ ฮะๆ ขัดใจตรงท่าเต้นอ่ะ ไม่แมนซะมากๆเลย ไม่ชอบครับไม่ชอบ กับตอนที่ปล่อยนางเอกตอนที่ขี่หลัง ทำงี้ได้ไง ไม่พอใจเป็นการส่วนตัวอ่ะ ไม่ยอมครับไม่ยอม น้องเกรซเจ็บแย่เลย(ฮา) เอาเป็นว่า ผมไม่ให้ละกัน ส่วนตัวครับส่วนตัว
Overall Rating : ★★★★✮(4 ดาวครึ่ง) เอาจริงๆคะแนนมันซัก 4ดาวกับอีกเศษสามส่วนสี่อ่ะ มันเยี่ยมในหลายๆอย่างแล้วนะ แต่มันก็ไม่โดนสุดๆ ไงๆก็ถือว่าเยี่ยมครับ กับเพลงนี้ วงนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ คุณภาพดีเลยแหละครับ

* Rating ทั้งหมด ผมให้ในฐานะผู้ฟังนะครับ ฟังเองวิจารณ์เองในมุมมองของตัวเอง ไปสะกิดต่อมอะไรแฟนคลับก็ขออภัยนะครับ

Congratulation Silpakorn University ( and me ^^ )

ห่างหายจากการเขียน Blog ไปสองวัน เนื่องจากต้องไปซ้อมรับปริญญาของมหาวิทยาลัย ศิลปากร นะครับ

ยินดีกับเพื่อนๆ SU ทุกคนด้วย(รวมถึงตัวผมเอง)

วันซ้อมรับปริญญาเหนื่อยมากๆๆ แต่ไม่ใช้เพราะซ้อมเหนื่อยหรอกนะ ถ่ายรูปเหนื่อยมากกว่า(ฮา)
ตอนซ้อมไม่เหนื่อยหรอก เพราะนั่งรอสองชั่วโมง เพื่อจะขึ้นไปทำท่ารับพระราชทานปริญญา 3 วินาที แถมทำผิดอีก 555+
ตอนถ่ายรูปนี่สิ กับแดดร้อนๆ เสื้ออบๆ (ใส่ตั้ง 3 ชั้น สีดำอีกตะหาก) เหนื่อยสุดๆ เหงื่อเป็นอาบน้ำมาเลยแหละ

…แต่สนุกและมีความสุขสุดๆเลย
…ขอบคุณเพื่อนๆทุกคน อุตส่าห์ดั้นด้นมาไกลขนาดนี้ เพื่อมาถ่ายรุปกันแค่ 4-5 รูป
…ขอบคุณครูบาอาจารย์ทุกท่านที่ให้ความรู้ผม จนผมผ่านมาได้และมีวันวันนี้
…และขอบคุณที่สุด คือ พ่อ แม่ พี่สาว ที่สนับสนุนให้ผมได้เรียนในสิ่งที่ต้องการ สนับสนุนอุปกรณ์การเรียน(ที่มันไม่ใช่น้อยเลย) สนับสนุนค่าใช้จ่ายทั้งหลาย(ที่รวมกันแล้วไม่รู้ตั้งเท่าไหร่) สนับสนุนแม้แต่ชีวิตให้ผมได้เกิดมา

Congratulation กับเพื่อนๆทุกคนอีกครั้งด้วย ยินดีด้วยจริงๆหว่ะ

จากนี้ไป ก็เป็นการทำงานแล้วสิินะ สู้ๆเว้ยยยยยยย

อยู่อย่างว่างเปล่าหรือตายเพื่อบางสิ่ง ภาค 2

อันที่จริงไม่ได้ตั้งใจจะเขียนภาคสองเลยนะ แต่มันมีเรื่องให้เขียนขึ้นมาจริงๆ

อันนี้เป็น Forward Mail จากยุ้ย เป็นเรื่องของสถานการณ์ภาคใต้เหมือนกัน

เรื่องจิงของทหารเกณฑ์ที่ลงไป 3จังหวัดภาคใต้ นี่เป็นบทสนทนากับรุ่นน้องคนหนึ่งซึ่งเล่นบอลที่สนามเดียวกันมาหลายปี แต่เค้าติดเกณฑ์ทหารโดยถูกส่งลงไปประจำการที่ 3 จังหวัดชายแดน  

>> ข้างสนามฟุตบอลแห่งหนึ่งในจังหวัดเชียงใหม่   อาทิตย์ 9 มีนาคม 2551 เวลา 16:30 น.

T : อ้าว เฮ๊ย!!! ไอ้ N นี่หว่า เป็นไงมั่งล่ะมิง พ้นเกณฑ์ทหารรึยังเนี่ย   
N : ยังเลยพี่ เพิ่งกลับจากใต้    
T: อ่าวเหรอ เป็นไงมั่งล่ะ ทางใต้
N: โหดดีพี่ ชุดผมรอดกลับมา 49 คน ไปกัน 100 คน ใส่โลงกลับมา 51 คน    
G: โอ๊วว สาดดด มึงรอดมาได้ไงวะเนี่ย ดวงดีสุด
N: เออพี่ ดวงล้วน ๆ เลย เป็นทหารเกณฑ์ไปใต้แล้วรอดกลับมาได้นี่ โดนระเบิดไปซะครึ่ง อีกครึ่งโดนยิง ไอ้ที่กลับมาได้ 49 เนี่ย พิการไปอีกเป็น 10 นะพี่ โดยมากจะขาขาด
T: อ่าวเฮ้ย… อะไรมันจะขนาดนั้นวะ ดูในข่าวก็เห็นเงียบๆลงไปตั้งเยอะนี่
N: เงียบเชี่ยอะไรพี่ พวกผมลาดตระเวนยิงกับพวกแม่งเกือบทุกวัน ผมรบในป่า มันไม่มีนักข่าวตามไปทำข่าวอะดิ  นักข่าวมันอยู่แต่ในเขตเมืองกะชานเมืองพี่
B : อืม ๆ แล้วจะพ้นเกณฑ์เมื่อไหร่วะเนี่ย
N: อีกปีนึงพี่ ตอนนี้เค้าให้กลับมาสั่งเสียทางบ้าน ฮ่าๆ ๆ ๆ เดี๋ยวเดือนพฤษภาไปอีกรอบ
G: ยังจะตลกได้นะมืง
N: โหยพี่… ปลงแล้ว ไปนี่ต้องไปแบบไม่คิดว่าจะรอด ไม่งั้นเครียด นี่เค้าให้กลับมาพักผ่อน แล้วก็ฝึกอีกหน่อย เดี๋ยวก็ลงไปลุยกะพวกแม่งต่อ ตอนนี้ผมยิงไรเฟิลให้มันโค้งได้แล้วนะพี่ เจ๋งมะ
B: แสรด… ไม่ใช่ลูกบอล จะได้ปั่นให้โค้งได้
N: เฮ๊ยย ได้จริง ๆพี่ เวลายิงต้องกะเวลาตอนที่กระสุนมันอยู่กลางลำกล้องแล้วส่ายปากกรอก ยิงกลางคืนนี่โค้งเห็นๆ เลยพี่
G: เออ เชื่อมึงก็ได้ แล้วหน่วยมึงใช้ปืนอะไรวะ อย่าบอกนะว่า HK
N: ไม่อ่ะพี่ หน่วยผมใช้ M16A2 หวังผลได้ประมาณ 100-200 เมตร ผมแม่นนะพี่ แต่อย่างว่า เวลาลุยกันจริง ๆ ไม่ได้เล็งหรอก รู้แต่ว่ายิง ๆ ยัด ๆไปแถว ๆ นั้นแหละ ไม่มีใครโผล่หัวขึ้นไปเล็งศูนย์หรอก
T : เอา RED DOT ไหม กูมี กูยกให้เลย
N: ไม่เอาอ่ะพี่ บอกแล้วว่าไม่ได้เล็ง
B: แล้วในชุดลาดตระเวนของมืงมีพวก Minimi รึพวก Sniper ไปด้วยรึปล่าววะ
N: อ๋อ พวก Minimi จ่าเป็นคนถือ ส่วนพวกSniper มันเดินแยกไปต่างหาก 2 คน ไม่ค่อยได้ยิงเท่าไหร่หรอกพวกนี้ โดยมากถ้าเจอก็แจ้งตำแหน่งกันเฉยๆ พวกผมเอา M16 เข้าลุยอย่างเดียวเลย นี่เดือนหน้าจะได้ M4 มาใช้แล้ว พานท้ายแบบปรับได้ด้วยนะ
T: แล้วกระสุนล่ะวะ เค้าให้กี่นัดอ่ะ
N: เท่าที่ขนไหวพี่ แต่พวกผมชอบเอาไปคนละ 5 แมก เผื่อไว้ก่อน ยิงกันจริง ๆ ส่วนใหญ่ก็ 2-3 แมก
G: แล้วระเบิดล่ะวะ
N: แรก ๆ ก็ 2ลูก ตอนหลังมันบอกงบหมด เหลือคนละลูก
T: เชี่ย งบเนี่ยนะหมด เห็นว่างบกลาโหมปีที่แล้วอย่างเยอะ
N: เออ  ไม่รู้เหมือนกันพี่ มีให้แค่ไหนก็ใช้แค่นั้นแหละ  
T: แล้วเสื้อเกราะกับหมวกล่ะ เห็นเค้ารับบริจาคกัน มีให้ใส่รึปล่าว
N: มีครับ แต่ผมไม่ค่อยใส่กันหรอก เอาตัวเบา ๆ วิ่งเร็วๆไว้ก่อน วิ่งช้าแล้วโดน AK ยิงนี่ เกราะไม่มีผลเลยพี่
B: อ้าวมันกันไม่ได้เหรอวะ
N: แฉลบ ๆ น่ะได้พี่ ถ้าไปโดนตรง ๆ ก็ร่วงล่ะ ใส่หมวกนี่หันซ้ายหันขวายาก มองยาก แล้วเวลายิงก็หนวกหูด้วย มีเด็กพิษณุโลกคนนึงมันใส่ครบทุกอย่าง วิ่งช้า   โดนเข้าไปตรงต้นคอ เรียบร้อยครับ แบกกลับได้เลย บางคนก็โดนทะลุหมวก หัวกระจาย
B : ไม่โดด ๆ ๆ ๆ เอาวะ
T: แสรด ไม่ใช่ Counter strike
G: เป็นไงล่ะมึง ก่อนลงไปล่ะเห็นเล่นจังเลย ไอ้ BATTLE FIELD
N: เจอเข้าเองเลย ฮ่า ๆ ๆ ๆ ผมเคยเดินลาดตระเวนไปเจอมันฝึกกันอยู่เลยนะ ไอ้พวกหัวหน้ามันน่ะ ทหารเก่าของเราทั้งนั้นแหละ พวกรบพิเศษเลยด้วย มันปีนขึ้นต้นไม้เอาหัวทิ่มดินได้อ่ะ อย่างเทพ มันฝึกเอาไว้ซุ่มรอเราอยู่บนต้นไม้ แต่ไม่มีปัญหาพี่ เอา M79 สอยเอา
T: แล้วในมุมมองมึง มันจะสงบเมื่อไหร่วะเนี่ย
N: ล้างเผ่าพันธุ์สถานเดียวพี่ ไม่มีทางเลือกแล้ว เลือกเอา จะยกให้มันรึจะ ฆ่าแม่งให้หมด  ออกลูกออกหลานกันยั้วเยี้ยเต็มพื้นที่แล้วพี่ ปราบไม่หมดหรอก รอแต่ว่าเมื่อไหร่จะได้ไฟเขียว ถ้าได้ไฟเขียวเราชนะหายห่วง แต่นี่พวกแม่งเช้า ๆ กรีดยาง สาย ๆ ฝึก ตกดึกออกมาล่อเราละ มันมีเมียได้ 4 คน พวกนี้มันจะเอาลูกที่เกิดกับเมียคนแรกมาเรียนในกรุงเทพ ให้เป็นมันสมอง ส่วนลูกที่เกิดกะเมียคนต่อๆ ไปนี่มันให้เข้าปอเนาะ พออายุ13-14 แบกปืนไหวก็ต้องออกมารบกันแล้ว แล้วมีกฎว่าเรายิงก่อนไม่ได้ด้วยนะพี่ ต้องรอมันยิง เราถึงจะสวนได้ แต่ก็ไม่มีใครเค้าสนกันหรอกพี่ เจอแล้ว คุ้น ๆ หน้า ผมใส่ก่อนล่ะ ยิ่งตอนนี้มันทะลึ่งไปฆ่าเจ้าหน้าที่ป่าไม้ แล้วพวกป่าไม้เค้าถือคติประมาณว่า ถ้ามาทำอะไรกับพวกป่าไม้ เหมือนทำร้ายพวกที่เหลือทั้งหมด พวกที่เหลือ เค้าจะเอาคืนให้หนักกว่าเดิมหลายเท่า   ป่าไม้นี่อย่างโหดนะพี่ ยิงก่อนถามทีหลัง คว้านท้องแขวนไว้บนต้นไม้หน้าหมู่บ้านมันเลย แต่ผมว่าก็ดีนะ ปราม ๆเด็ก ๆ มันไว้มั่ง ไม่งั้นมันไม่กลัวหรอก ถ้าจับเป็นแป๊บเดียวเดี๋ยวมันก็ออกมายิงพวกผมใหม่  เด็กบางคนนะ มันโดนลูกหลงระเบิดพวกเดียวกันนั่นแหละ  ผมไปช่วยแบกมันวิ่งออกจากพื้นที่ ช่วยทำแผล  พอมันลุกได้ มันจะกลับบ้าน แม่งหันกลับมาชี้หน้าผม แล้วทำท่าเอามือปาดคอ เพื่อนบางคนก็โดนทำท่าเอาปืนเล็งใส่ แต่ไม่เป็นไร ผมจำหน้ามันได้ละ เดี๋ยวลงไปอีกรอบค่อยไปเก็บแม่ง
G : เฮ่ย โหดว่ะ
N: ไม่โหดหรอกพี่ ไม่งั้นมันยิงพวกเราได้อีกเป็น 10
G : เอาพระพุทธชินราชไหมวะ พี่มีนะ เดี๋ยวถอดให้เลย สร้อยทองไม่ให้นะเว๊ย ฮ่า ๆ ๆ ๆ
N: ไม่เอาอ่ะพี่ เก็บไว้เหอะ คนที่มันจะตาย ผมเห็นแม่งห้อยทุกอย่าง ทั้งเกราะ ทั้งพระ กระจายหมดพี่
B : แล้วมีสวัสดิการไหมวะ แบบค่าเสี่ยงภัยอะไรประมาณนี้   
N : ไม่มีอ่ะพี่ ได้เงินเดือนธรรมดานี่แหละเค้าว่าไม่มีงบ แต่มีประกันชีวิตให้นะ ถ้าตายห่าไปที่บ้านก็ได้แสนนึง ตำรวจดิพี่สบาย สวัสดิการเพียบ รอทหารเคลียร์หมด เข้าไปถ่ายรูปกะนักข่าวอย่างเดียวเลย แล้วก็กลับบ้านนั่งรอยศขึ้น    ถ้าไม่ทะลึ่งออกไปไหนดึกๆ คนเดียวไม่ตายหรอกพี่  
T: แล้วถ้าพ้นเกณฑ์มืงจะไปสอบเป็นพวกนายสิบอะไรรึปล่าววะ
N: ไม่เอาอ่ะพี่ เงินเดือนพอๆ กะพนักงาน 7-eleven ผมทำงาน 7-eleven ดีกว่า ไม่ต้องวิ่งหนีลูกปืนและระเบิด พอมันรู้ว่าเราโมฯรถให้กันแรงระเบิดได้ 5 กิโล พวกแม่งอัดดินมา 15 กิโลเฉย   วันนั้น Humvee ที่ผมนั่งพลิกเลยนะพี่ ดีนะ มันพลิกเฉย ๆ เลยยังพอยิงสวนได้ ไอ้พวกไปกะรถปิคอัพนี่ ลอยอย่างสูง  ผมเคยขี่มอเตอร์ไซค์ตามหลัง แม่งลอยสูงจริงๆ พี่ ฮ่า ๆ ๆ ๆ
T : ตลกเหรอวะเนี่ย
N : แต่เดี๋ยวดูตอนพ้นเกณฑ์อีกทีพี่ คิดไว้เยอะไม่ได้ เดี๋ยวอีก 4-5 เดือนถ้าถ้าผมมาเตะบอลกะพวกพี่อีกรอบ ค่อยมาคุยกันเรื่อง ผมจะทำมาหาแดกอะไรดีกว่า
T: เออ ว่ะ ให้รอดเว๊ย
G : พระคุ้มครองนะมึง
N : ขอบคุณครับพี่
B :เออ 5 โมงละ เตะบอลดีกว่า

นี่เป็นบทสนทนากับรุ่นน้องคนหนึ่ง ซึ่งเล่นบอลที่สนามเดียวกันมาหลายปี  แต่เค้าติดเกณฑ์ทหารโดยถูกส่งลงไปประจำการที่ 3 จังหวัดชายแดน   ไม่รู้จะแนะนำมันยังไง   ไม่รู้จะช่วยมันยังไง ได้แต่รับรู้และนำมาบอกเล่าให้เพื่อนๆ ชาวไทยคนอื่น  ได้รับรู้ถึงชีวิตทหารเกณฑ์ที่จะถูกส่งไปลาดตระเวน  ถูกส่งไปตายก่อนเมื่อเกิดเหตุ  ตอนคุยกับมันน่ะสนุกสนานครับ แต่ผมเชื่อว่า พอกลับบ้านไปแล้วมีเวลานอนคิด แต่ละคนที่ร่วมสนทนากับน้องเค้า คงต้องเกิดความรู้สึกอะไรในใจบ้างไม่มากก็น้อย จากเด็กธรรมดาที่เล่นฟุตบอลด้วยกัน เล่นวินนิ่ง เล่นเกมเหมือนเด็กทั่วไป จีบสาว มีแฟน ต้องไปสู่พื้นที่ที่มีความขัดแย้งรุนแรง เศร้าว่ะครับ…

– ร่วมส่งกำลังใจให้เค้ากันครับ ยังไง ผมจะปริ๊นท์กระทู้นี้เอาไปให้น้องเค้าและเพื่อนๆในหน่วยอ่าน ซึ่งไม่รุ้ว่ามันจะเวิร์คไหม อย่างน้อยให้เค้ารู้ว่า ถึงทีวีจะไม่ลงข่าวทหารเกณฑ์  เวลาตายก็เป็นกรอบเล็กๆ อยู่ในหนังสือพิมพ์ที่ยอดขายไม่สูง แต่ยังมีคนไทยอีกหลายๆ คนได้รับรู้ถึงคนที่เสียสละที่แท้จริง  ขอบคุณครับ   ………………………………………. 

สะท้อนความเป็นจริงได้หลายอย่างดีนะครับ คนไปเสี่ยงตายได้เงินเดือนเท่าพนักงานเซเว่น แล้วคนนั่งเก้าอีกหล่ะ
…เฮ้อ ช่างเถอะ ขอให้พี่ๆปลอดภัยกันทุกคนละกันนะครับ

อยู่อย่างว่างเปล่าหรือตายเพื่อบางสิ่ง!?

เป็นวลีสุดเท่ที่ผมชอบมาก จากเรื่อง “Rambo” หนังเก่ากึ๊กที่ไม่เคยคิดจะดู แต่บังเอิญได้ดูบนรถตู้ตอนกลับบ้าน
…แล้วมันส์มากจนไม่อยากจะลงจากรถเลย
น่าจะเป็น Rambo ภาคสี่ ไว้ต้องไปหามาดูให้ได้

มันเกี่ยวกับเรื่องที่จะเขียนยังไงหล่ะ

Entry นี้ผมเขียนหลังจากที่ผมดูรายการ “จับเข่าคุย” และเมื่อกี้ก็เป็นเรื่องของ “หมวดตี้”
ผู้หมวดผู้ยึดมั่นในอุดมการณ์ของตำรวจ และ เป็นผู้หมวดผู้เสียสละลงไปประจำการณ์ในพื้นที่ภาคใต้

…ผู้หมวดผู้ซึ่งจากไปจากเหตุการณ์ซุ่มโจมตีของกลุ่มโจรใต้ ในวันเกิดของตนเอง

ที่น่าเศร้าตรงที่ ก่อนเสียชีวิต ผู้หมวดเขียนบลอกเกี่ยวกับวันเกิดของตัวเองเอาไว้ และหลังจากนั้นก็เสียชีวิตจากเหตุการณ์ซุ่มโจมตี

หากคุณอ่านคอมเมนต์(จำนวนมหาศาล)ไล่ลงมาเรื่อยๆ เริ่มต้นด้วยความสุขและมันก็เปลี่ยนไปเป็นความเศร้า ท่ามกลางความไม่เชื่อของใครๆก็ตาม

…ผมอ่านแล้วรู้สึกเศร้าสลดมาก ยิ่งดูในทีวีก็ยิ่งเศร้าเข้าไปใหญ่
หลายอย่างที่หมวดเขียนไว้ อ่านแล้วมันสะเทือนใจเหลือเกิน
เกียรติยศศักดิ์ศรีของตำรวจคนนึงที่ชีวิตก็ไม่เสียดาย ถ้าเพื่อแผ่นดิน เพื่อชาติ 
พร้อมยอมตายอย่างภาคภูมิใจ

มันต่างกับคนบางคนที่ยศสูงกว่าร้อยตำรวจตรี เจอแค่ม๊อบประท้วงอยู่ไม่ทันถึงวันก็หนีหางจุกตูดแล้ว
หรือคนบางคนที่ตำแหน่งทางการเมืองใหญ่โต ที่ไปเห็นดีเห็นงามกับพม่า คุยไปคุยมาพาลจะเสียแผ่นดินให้เขาไปซะอย่างงั้น
หรือใครอีกหลายๆคนที่จ้องแต่จะสูบเลือดสูบเนื้อหาแต่ผลประโยชน์จากแผ่นดิน ไม่สนอะไรทั้งนั้น
ทำตัวเป็นปลิงเป็นทาก เป็น Parasite ที่ได้ประโยชน์อยู่ฝ่ายเดียว

ถ้าอย่างนั้น ตำรวจดีๆอย่างหมวดตี้ก็ต้องตายเปล่าน่ะสิครับ
ถ้าเป็นอย่างนั้น จะเป็นไปได้ไหมที่”คนที่อยู่อย่างว่างเปล่า”ที่ผมกล่าวไว้ข้่างบนจะทำให้บางสิ่งของ”คนที่ตายเพื่อบางสิ่ง”ไม่ว่างเปล่า 

ถ้าทำได้จริงมันคงจะดี

บลอกหมวดตี้ : http://polize.diaryis.com