[Diary] เมื่อต้องมาเป็น “อีสุกอีใส” เอาตอนแก่…

…ตามหัวเรื่องครับ ตอนที่เขียนอยู่ตอนนี้ก็กำลังเป็นอยู่เลย มาเป็นเอาตอน 25 เนี่ย ช่วงนี้ลางาน พักรักษาตัวว่างๆอยู่ ก็เลยเขียนบลอกแนะนำแบบประสบการณ์ตรงเป๊ะๆ เผื่อมีคนต้องชะตากรรมเดียวกัน อยากหาข้อมูลไว้ เผื่อจะมีประโยชน์บ้าง เริ่มเลยแล้วกันครับ

โรคนี้เป็นโรคที่เกิดจาก “ไวรัส” ครับ ไวรัสชื่ออะไรจำไม่ได้ บอกไปก็คงจำไม่ได้กันอยู่ดี(และผมก็ไม่ได้จำด้วยสิ) ลอยอยู่ในอากาศครับ ทุกคนมีโอกาสเป็นได้ ไม่ว่าจะปฏิบัติตัวอย่างไรก็ตาม โอกาสมากน้อยมันแล้วแต่ดวงเท่านั้นเอง สำหรับโรคนี้จะให้ความรู้สึก “โคตรแย่” สำหรับผู้ใหญ่วัยโตแล้ว ไม่ใช่เพราะอาการป่วยมันหนักหนาอะไรมากมาย แต่ “แผลเป็น” ตะหากที่มันทิ้งไว้ให้กับชีวิตอย่างยาวนาน

ส่วนมากโรคนี้จะเป็นกันตั้งแต่เด็กๆ ตอนโตๆกันมาเลยไม่เป็นกันแล้ว ตัวผมเด็กๆไม่เป็นครับ เพราะเด็กๆแม่ใช้วิธี “ฉีดวัคซีน” ป้องกันไว้แต่เด็ก แต่ทว่า วัคซีนฉีด 1 เข็ม สามารถป้องกันได้ประมาณ 20 ปี ครับ เคสผมนี่ก็เรียกได้ว่า “หมดประกันปุ๊บเจ๊งปั๊บ” เลยก็น่าจะได้ ดังนั้นใครฉีดวัคซีนตอนเด็ก ก็อย่าลืมไปกระตุ้นกันนะครับ แล้วก็… โรคนี้ถึงเคยเป็นแล้วก็เป็นได้อีกนะครับ แต่โอกาสจะเป็นได้ยากกว่าเดิม (อันนี้คุณหมอบอกผมมาเองเลย) อย่าได้วางใจไปนัก บางคนเป็นเบิ้ลทั้งตอนเด็กตอนโตก็มีครับ

วันเกิดเหตุ ผมออกไปวิ่งตอนเช้าตามปกติ ร่างกายเหนื่อยจากการวิ่งตามปกติ “แต่นอกเหนือจากนั้นจะรู้สึกเหมือนมีไข้” แถมมาด้วย ก็เลยนอนพักผ่อนไป 2 ชั่วโมง ตื่นขึ้นมา เจอตุ่มใสแจ๋วขึ้นที่ท้องแขน ก็ไม่ได้คิดอะไร คิดว่าคงโดนแมลงกัดตอนไปวิ่ง แต่ไปซักพัก เริ่มมีตุ่มน้ำใสๆขึ้นตามตัวมาอีก 2 ตุ่ม คันเล็กน้อย ก็คิดว่า “โดนแล้วหล่ะกรู” แต่ด้วยคำแนะนำจากคนที่เคยเป็นมาก่อน แนะนำให้รีบไปหาหมอ ผมก็ไปตามนั้น

ทันทีที่หมอเห็นตุ่มน้ำที่ท้องแขนก็บอก “ชัวร์ครับ ไม่ต้องตรวจแล้วหล่ะ” (ตุ่มมันใหญ่และใสมากจริงๆ เหมือนหยดน้ำเกาะตามตัว) สิ่งที่หมอได้ให้คำแนะนำมาคือ

1. ยาเขียว อย่าแช่อย่ากินครับ โอเคว่ามันเป็นยาแผนโบราณ และคนก็ใช้มันมากันนาน แต่ผลของยาวเขียวคือ “ทำให้ตุ่มมันขึ้นเยอะขึ้น เห่อขึ้น” ทำให้ดูแลรักษาตัวเองยากขึ้น มีโอกาสเกิดแผลเป็นก็มากขึ้นด้วยเช่นกัน
2. อาบน้ำได้ ต้องรักษาความสะอาดมากขึ้นกว่าเดิม เสื้อผ้าเปลี่ยนบ่อยๆ ผ้าปูที่นอน ผ้าเช็ดตัวก็เปลี่ยนด้วย
3. ห้ามบีบตุ่ม เจาะตุ่ม มันจะอักเสบและเป็นหนักไปใหญ่ แต่ถ้าแตกไปแล้ว (อาจโดยไม่ตั้งใจ) ก็ทำความสะอาดแผลทั่วไป ระวังไม่ให้ติดเชื้อ
4. ดีใจด้วย คุณได้หยุดงาน 7 วัน

คร่าวๆก็ประมาณนี้ครับ อีสุกอีใสเป็นโรคที่หายได้เองครับ ยาที่ให้มาก็เป็นยารักษาตามอาการ มีไข้ก็ “พารา”​ คันก็ “ยาแก้แพ้” ครับ ส่วนที่มีเพิ่มมาสำหรับรุ่นใหญ่ก็จะมียา “ต้านไวรัส” มาให้อีก 1 แพค ทานทุก 4 ชม. (ของผมเป็น Acyclovir) และได้ให้คำอธิบายมาว่า “มันคงไม่ช่วยให้หายเลยได้ แต่เป็นการต้านไม่ให้มันออกมาเยอะมากเกินไป” เพราะอีสุกอีใสในผู้ใหญ่อาการจะแรงกว่าในเด็กครับ

คืนแรก (เสาร์) : ตอนนอนมีอาการคันตามตัวเล็กน้อย เหมือนมดกัด เช้าขึ้นมา ตุ่มเล็กตุ่มน้อยจะขึ้นตามตัวและหน้าเล็กน้อย และไม่ถ่ายเลย

คืนที่สอง (อาทิตย์) : ตุ่มเริ่มมากันฟูลทีมมากขึ้น ขึ้นที่หน้า หลังหู ตามไรผม ระดับความคันยังพอๆกับเมื่อวาน แต่บางจุดที่บอบบางจะเจ็บนิดๆเวลาขยับตัวครับ และไม่ถ่ายเลย

คืนที่สาม (จันทร์) : ตุ่มมีลามไปเพิ่มที่ขาเล็กน้อย ไฮไลท์อยู่ที่ตอนนอนครับ เพราะตุ่มขึ้นหลังหัว(ตรงที่หนุนหมอน) นอนหลับสนิทได้ไม่นานจริงๆ ปวดหัวก็ปวด กลัวนอนดิ้นจนตุ่มแตกก็กลัว ไฮไลท์สุดแล้วครับคืนนี้ แต่หลังจากคืนนั้น ตุ่มเล็กๆก็เริ่มๆหายไปครับ เป็นผื่นแดงๆและมีสะเก็ดอยู่ตรงกลางแทน ตุ่มใหญ่ๆเริ่มเห็นได้ว่ามันแห้งลง (จากเมื่อก่อนมันเป็นตุ่มใสๆเต่งๆเหมือนน้ำเกาะ แต่ตอนนี้เร่ิมเห็นพื้นผิวและความเหี่ยวของมันบ้างแล้ว) ถ่ายเหลว

คืนที่สี่ (อังคาร) ที่ผ่านมา : ยังคงปวดหัวและนอนได้ไม่สนิทเหมือนเมื่อคืน แต่ก็นอนได้มากขึ้นครับ ล่าสุด มีตุ่มใหญ่ๆที่ยุบไปแล้วเหมือนกัน มีตุ่มใสๆอยู่ไม่มากแล้ว การขับถ่ายยังเหลวอยู่แต่ดีขึ้น คิดว่าน่าจะหายไปอีกไม่นาน :D

สรุปข้อปฏิบัติของผมนะครับ

1. มีระเบียบในการทานอาหาร ทานยา นะครับ ทานแต่ของมีประโยชน์ ผักทานเยอะๆ ยาทานให้ตรงเวลา โดยเฉพาะยาต้านไวรัส ตื่นหกโมงมากินยาก็ยอม
2. ลุกขึ้นมาทำอะไรบ้างดีกว่าครับ นอนเยอะไปมันจะซมไข้ มันจะหายช้ากว่าเดิม อีกอย่างคืออาการมันไม่ต่างกับหวัดเด็กเลย ถ้าไม่หนักเกินไปก็ทำอะไรให้ร่างกายตื่นตัวดีกว่าครับ
3. แนะนำแบบส่วนตัวคือ ถ้ามีเสื้อแบบติดกระดุมก็เอามาใส่นะครับ ใส่เสื้อยืดมันจะโดนตุ่มแตกตรงหน้าผากตอนใส่เอาได้นะครับ (ผมแตกไปสองละ T_T)
4. ยืนยันครับว่า “การบีบตุ่ม ไม่ควรทำด้วยประการทั้งปวง” ไม่นับเรื่องแผลเป็น แผลอักเสบ แต่มันจะ “เจ็บ” ครับ โดนอะไรก็เจ็บ
5. อาหาร ผู้ใหญ่เขาว่าอย่ากินไข่บ้าง ของทะเลบ้าง (แต่วันแรกผมกินไข่ตุ๋นเลยนะ) เอาเป็นว่า เพื่อความสบายใจ ห่างๆไว้ก็ดีครับ
6. อาบน้ำอาบได้ ผมอาบน้ำสระผมทุกวันเลย แต่อาบเบาๆ สระผมเบาๆ (ไม่เกา ไม่ขัด ลูบๆเอา) และใช้แชมพูเด็ก เพราะผิวหนังเราอ่อนแออยู่ครับตอนนี้ สบู่เด็กเนี่ยใช้แล้วสบายใจสุดแล้วครับ ว่ามันจะไม่ไประเบิดตุ่มเอา บางคนบอกว่าอาบเดตตอล …ผมว่ามันแรงไป อันนี้เอาเป็นว่า ไม่รับประกันครับ

ทั้งหมดนี้ก็หวังว่าจะเป็นคำแนะนำสำหรับผู้ป่วยที่กำลังค้นหาว่าจะทำยังไง ปฏิบัติตัวยังไงดี หวังว่าคงช่วยได้นะครับ และเป็นกำลังใจสำหรับผู้ที่ป่วยตอนนี้อยู่ สู้ๆนะครับ ;)