คนเรามันจะซวย ก็ซวยอย่างเลือกไม่ได้จริงๆ

กันยายน 28, 2007 at 6:56 pm 2 ของความคิดเห็น

ก็อย่างชื่อหัวเรื่องนั่นแหละ ซวยหว่ะครับ

เราก็ขับรถจักรยานเขาเรามาดีๆ(ไม่ได้ขับมาปกติหรอก เพื่อนขับรถป๊อบถีบมาให้)
พอเกือบถึงหน้ามอ ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นใจให้ผมซวย
– ฝนตกน้ำท่วมถนน(เบรครถไม่อยู่)
– จักรยานเราก็พุ่งมาอย่างแรง(เพราะเพื่อนถีบมาให้)
– และ…ก็มีจักรยานย้อนเลนมากลางถนน(เพราะหลบน้ำท่วม เลยอยู่กลางถนนซะ กลับตีนเปียกน้ำแตกไม่กลัวรถชน)
– และ ผมก็ดันหักหลบจักรยานไปทางเดียวกับที่มันหลบผม(อันนี้ตัวเองก็ออกโง่นิดนึง แทนที่จะหลบขวาก็ดันหลบซ้าย)

สุดท้ายก็โครมเข้าให้
โชคดีที่รถที่ย้อนเลนไม่เป็นไรนะเนี่ย
แต่…รถกูพัง
…ตากูเขียว
…ต้นขากูช้ำ(โคตรกลัวเป็นหมันเลย)
…และ ข้อเท้ากูหัก
ซวย…ฉิบ…หาย
(ท่อนนี้ขอพ่อขุนรามนิดนึงนะครับ)

เอาเถอะ คิดในแง่ดีละกัน ว่าถ้าไม่ได้รถจักรยานมันมาเบรคให้ผม
ผมอาจจะเบรคไม่อยู่แล้วรถเก๋งหรือสิบล้อแถวๆนั้นอาจจะมาเบรคให้ผมแทนก็ได้
…ตอนนั้นคงไม่แค่ข้อเท้าหัก แต่เป็นคอหักแทนหล่ะมั้ง

เหตุการณ์นี้สอนอะไรผมเยอะแยะเลย
– อย่าให้รถเครื่องถีบจักรยาน เพราะมันจะเสียการควบคุมอย่างมาก(จริงๆนะ) อย่าคิดว่าคุมมันได้หล่ะ
– อย่าขับรถย้อนเลนดีที่สุด ถ้าอยากจะย้อนก็ชิดเข้าไปให้มันสุดเลย และสำนึกไว้ตลอดเวลาด้วย ว่ากำลังทำผิดกฎจราจรอยู่ ขับช้าไว้และยอมหลบให้คนที่เขาขับมาถูกทางไปเสมอ ทำผิดก็เจียมตัวซะหน่อย
– ถนนแฉะอย่าขับรถเร็ว อย่าคิดว่าเบรคคือพระเจ้า ดีเกินก็เบรคหัวทิ่ม ห่วยเกินก็หยุดไม่อยู่ ยิ่งถนนน้ำท่วมแฉะแล้ว อย่าหวังซะให้ยาก
– ระบบชลประทานนครปฐมดีโคตรเลยหว่ะครับ ปี 1 ท่วมยังไง ปี 4 ก็ท่วมยังงั้น จะรอให้มีคนจักรยานชนกันตายก่อนมั้ยครับ ถึงจะแก้ไขได้ซักที
– กระเป๋าใส่โน๊ตบุคเนี่ย เลือกแบบกันน้ำเอาไว้นะครับ
– ชีวิตการใส่เฝือกเนี่ย โคตรไม่สนุกเลย อาบน้ำก็ลำบากเดินก็ลำบาก ใช้ไม้ค้ำก็ปวดรักแร้มากๆ
– ต่อจากข้างบน คนพิการน่าเห็นใจมากครับ ไม่เป็นเขาไม่รู้จริงๆ ผมลำบากแค่ครึ่งเดียวของเขาก็แย่แล้ว เจอเขาก็ช่วยเหลือนะครับ (จะจริงหรือไม่จริงก็ช่วยหมดแหละ สัญญากับตัวเองเลย ถ้าตอนนั้นช่วยได้นะ)

คงมีอีกนั่นแหละ แต่ตอนนี้นึกออกแค่นี้ เท่านี้ก่อนละกัน เยอะแล้ว

Entry filed under: Personal.

ทะเล บันทึกการเข้าเฝือก สัปดาห์#1

2 ความเห็น Add your own

  • 1. kojiro มาเยือน  |  กันยายน 29, 2007 ที่ 2:13 pm

    จากนี้ไปต้องอยู่คนเดียว นั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์คนเดียว นั่งโหลดบิตไปวันๆ ทำให้กูนึกกิจกรรมเมิงอีกอย่างเวลาเหงาๆแบบนี้ได้โดยไม่ตั้งใจว่ะ กร๊ากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    ตอบกลับ
  • 2. PUG  |  กันยายน 29, 2007 ที่ 6:32 pm

    อืม…

    เอาใจช่วยให้หายเร็วๆ
    แต่มีคำกล่าวนึงที่น่าจะใช้ได้ดีกับเหตุการณ์แบบนี้

    “มีครั้งที่หนึุ่ง ย่อมมีครั้งที่สอง”

    ตอบกลับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


del.icio.us For iPhone dev

Post Calendar

กันยายน 2007
พฤ อา
« ก.ค.   ต.ค. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

%d bloggers like this: