นิทานเรื่อง “หมากับกระดูก” กับความสุขในตนเอง

กรกฎาคม 6, 2008 at 9:12 am ใส่ความเห็น

ผมเพิ่งอ่านหนังสือจบไปเมื่อคืน เรื่อง “The Key” ของ “Jo Vitally” ใน The Key บทสุดท้ายมีนิทานเรื่องนึงเกี่ยวกับความสุขในตนเองที่ผมชอบอยู่เรื่องนึง ขออนุญาต Copy ส่วนหนึ่งมาจากหนังสือเลยแล้วกันนะครับ

The key cover

“สุนัขตัวหนึ่งได้ไปเจอกระดูกชิ้นหนึ่งโดยบังเอิญ มันคิดกับตัวเองว่า “ยัม…กระดูกหวานอร่อยเลย” มันเอากระดูกใส่กราม ขย้ำลงไป แล้วกระดูกก็แตกออกเป็นชิ้นคมๆในปากมัน มันเป็นกระดูกแห้ง! ชิ้นที่แห้งคมนี้บาดเหงือกของมันจนเลือดไหล ขณะที่ปากของมันเลือดไหล มันก็ลิ้มรสชาติเลือดของมันเองแล้วก็ให้ความดีความชอบกับกระดูก โดยคิดว่า “โอ้โฮ มันเป็นกระดูกที่หวานหอมจริงๆ แต่มันเจ็บแฮะ” แล้วมันก็กัดหนักลงไปเรื่อยๆ ลิ้มรสชาติเลือดของมันเอง รู้สึกเจ็บปวดมากขึ้นและยังคงยกความดีความชอบให้กับกระดูกนั่น”

สิ่งที่นิทานเรื่องนี้บอก ก็คล้ายๆกับนิทานที่ผมหรือใครๆก็น่าจะเคยได้รับ หรือเคยได้อ่านทั่วๆไป เรื่องที่ “คุณยายหาเข็มเย็บผ้า” ที่เข็มเย็บผ้าตกในห้องแต่ออกมาหาเข็มเย็บผ้าที่หน้าบ้านเพราะมีแสงไฟมากกว่านั่นหละครับ เรื่องนี้ก็ออกทำนองเดียวกัน

เรื่องนี้สอนให้เรารู้ง่ายๆแค่ว่า ความสุขของเรานั้นแท้จริงอยู่ที่ใจครับไม่ใช่สิ่งภายนอก มันอยู่ที่ตัวเรา ก็เท่านั้นเอง

Entry filed under: Books, Philosophy, Philosophy & Religion. Tags: , .

Again (Love You) – Bebe’ การเมือง!?

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


del.icio.us For iPhone dev

Post Calendar

กรกฎาคม 2008
พฤ อา
« มิ.ย.   ส.ค. »
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

%d bloggers like this: