ปลายจมูก

กรกฎาคม 27, 2009 at 4:46 pm 1 ความเห็น

วันนี้มีเรื่องเกิดขึ้นครับ ระหว่างที่ผมกำลังเข้าแถวแลกเหรียญเพื่อซื้อตั๋ว BTS อยู่ๆก็มีชาวต่างชาติเข้ามาถามผมว่าไป MBK ไปทางไหน เอาละสิครับ คนมีเป็นล้านดันถามคนภาษาอังกฤษโง่ๆอย่างผม แต่ด้วยอะไรเข้าสิงไม่รู้ ก็ดำน้ำตอบเขาไป เพราะคิดว่าพูดไม่รู้เรื่องเลยยอมออกจากแถว พาไปซื้อตั๋วแล้วส่งถึงทางเข้าเลย บอกเสร็จสรรพว่าลงสถานีไหน

…เรื่องเหมือนจะจบแต่ไม่จบ เพราะบอกผิดว่าให้เขาไปลงสถานีสนามกีฬา แต่บอกให้เปลี่ยนรถที่สยาม งานเข้าครับ จะไปถึงได้ยังไงหล่ะ ก็เลยรีบซื้อตั๋วตามขึ้นไป ก็เจอพี่แกพอดี จังหวะนี้ลืมเกร็งแล้วครับ ใส่ไฟแลบเลย “โทดครับ เมื่อกี้บอกผิด ต้องไปงี้ๆๆๆๆครับ”

หลังจากขึ้นไปบนรถแล้ว (ผมก็ต้องไปทางเดียวกับเขา) เราก็คุยกันต่อ คราวนี้ลืมอายลืมเกร็งหมดแล้ว (แต่ที่จริงก็คุยได้นะ ขอบคุณเทกซ์คอมพิวเตอร์ทั้งหลายที่เคยอ่าน ทำให้ฟังเขารู้เรื่องและหนังซาวด์แทรคที่ทำให้สำเนียงตอนคุยกับเขากระแดะพอประมาณ)

ประเด็นของบลอกเอ็นทรีนี้อยู่ตรงที่ เขาเล่าว่า “เขาเป็นคนสเปน เป็นอาจารย์สอนประวัติศาสตร์ มาเที่ยวเมืองไทยช่วงปิดเทอมของโรงเรียนที่สเปน เขาได้มาเที่ยวเมืองไทย เขาประทับใจมาก มองไปทางไหนๆก็สวยไปหมด หยั่งกะอยู่ในนิวยอร์ค อาหารก็อร่อย คนก็ใจดี ไปไหนมาไหนทักทายใครก็ยิ้มทักตอบ ลำบากก็มีคนให้ความช่วยเหลือตลอด ลองมีโน่นมีนี่ให้ชิมตลอด ก่อนหน้านี้เขาไปกันพูชามา มันคนละเรื่องกันเลย ที่นั่นแย่มากๆ ทุกๆที่เลย ไม่เหมือนที่นี่เลย เขาคิดว่ากลับไปสเปนครั้งนี้คราวหน้าต้องกลับมาเที่ยวไทยแน่นอน และคราวนี้จะชวนภรรยาของเขามาด้วย” หลังจากนั้นผมก็ต้องลงจากรถแล้ว เพราะถึงสถานีสยามแล้ว ส่วนเขาจะไป MBK ผมให้ลง สนามกีฬาไปเลย เพราะแน่ใจว่าเขาไม่หลงแน่ๆ

สิ่งที่เขาพูดข้างบนแท้จริงแล้ว คนไทยอย่างเราสามารถเติมวงเล็บให้กับความประทับใจของเขาได้แทบทุกอย่าง อย่างคนไทยใจดียิ้มทักเขา(อาจจะเพราะไม่รู้จะคุยด้วยยังไง) มีอะไรมาให้ชิมตลอด(อาจเพราะจะขาย) ฯลฯ อาจเป็นอย่างที่ผมวงเล็บไว้หรือไม่ก็ได้ แต่ผลที่ได้ล้วนแต่เป็นผลดี ผมเองก็ไม่ทราบว่าเขาชมเอาใจผมไปงั้นรึเปล่า เพราะรู้ว่าคนไทยบ้ายอ

แต่สำหรับผม ท่ามกลางความแตกแยก สภาพสังคมที่แก่งแย่งแข่งขันกันในปัจจุบัน ประชาชนขาดความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวแบ่งพรรคแบ่งพวกแบ่งสี กระแสต่างชาตินิยม วัตถุนิยม กลับยังมีคนที่มองเห็นว่าเราเป็นชาติที่มีเสน่ห์ น่ารัก วัฒนธรรม และเป็นประเทศที่ยังคงสวยงามอยู่ ผมเคยเลิกคิดไปแล้วด้วยซ้ำว่าเรายังเป็นประเทศที่มีดีอยู่ ตั้งแต่ยึดสนามบิน ยึดอนุสาวรีย์ฯ บุกเข้าไปทำลายการประชุมอาเซียน ไข้หวัด 2009 ที่ควบคุมไม่ได้ ฯลฯ มองไม่เห็นเรื่องดีซักอย่าง

แต่กลับคนต่างชาติกลับมองต่างกัน มองเห็นสิ่งดีๆในตัวเรา ที่จริงสิ่งเหล่านี้มันก็คงอยู่ที่ปลายจมูกนั่นแหละครับ ใกล้ซะจนมองแทบไม่เห็น ถ้าไม่เหล่ตาดู ผมค่อนข้างจะอายตัวเอง ที่เรื่องแบบนี้ทั้งสื่อทั้งอะไรต่างๆพยายามประโคมใส่ตัวเราโครมๆ แต่ผมกลับได้เรียนรู้เพราะฝรั่งมาสอนแบบนี้

ผมหวังว่า คนไทยเราจะเหล่ตามองปลายจมูกตัวเองกันมากขึ้น มองหาและค้นพบสิ่งดีงามในตัวเราบ้าง บางทีความงามบนปลายจมูกของคนไทยอาจจะกลับมาเห็นโดยคนไทยด้วยกันเองก็ได้…

Entry filed under: Uncategorized.

ไม่โปรโมตไม่ได้แล้ว Super Kute Result of Intention 2009

1 ความเห็น Add your own

  • 1. vve  |  กันยายน 26, 2009 ที่ 3:59 pm

    อยากให้ผู้บริหารประเทศเห็นแก่ประเทศชาติบ้าง…มากกว่าพวกพ้องและผลประโยชน์

    ขอบคุณกับบทความดีๆครับ

    ตอบกลับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


del.icio.us For iPhone dev

Post Calendar

กรกฎาคม 2009
พฤ อา
« มิ.ย.   ธ.ค. »
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  

%d bloggers like this: