Movie : Top Secret วัยรุ่นพันล้าน

ตุลาคม 29, 2011 at 1:23 pm ใส่ความเห็น

น่าจะเป็นเรื่องที่ผมเอามา Review เร็วที่สุด อารมณ์ว่า จบปุ๊บ Review ปั๊บ หนังเรื่องนี้อาจมีสปอยล์บ้างนะครับ

เรื่องนี้คงไม่ต้องอารัมภบทอะไรมากมาย เป็นที่รู้กันว่าเป็นเรื่องราวการสู้ชีวิตของ “ต๊อบ เถ้าแก่น้อย” สาหร่ายอบกรอบชื่อดังในประเทศไทย (และต่างแดน) คุณภาพหนังไม่ต้องพูดถึง ตามาตรฐาน GTH เลย ตื่นเต้นชวนติดตามตลอดเวลา ขนาดไม่ใช่หนังผีนะ ส่วนนักแสดง พีช ผมว่าเขาก็เล่นได้ดีนะ หนังเรื่องนี้รายได้จะไม่ถล่มทลายนักก็คงแค่เหตุผลเรื่อง “ฉายช่วงน้ำท่วม” เท่านั้นจริงๆ แต่ที่สนใจใน Review นี้คือ “ข้อคิด” ในเรื่อง ข้อคิดต่างๆที่อยู่ในเรื่อง ดังนี้ครับ

1. Sense เถ้าแก่ – ถึงแม้ต๊อบจะเป็นเด็กติดเกม ไม่สนการเรียน แต่ถึงกระนั้นก็มี Sense พ่อค้าอยู่ในตัว มองหาโอกาสและหาช่องทางทำธุรกิจได้ตลอดเวลา ติดเกมก็หาเงินจากเกม คิดถึงแฟนก็ทำธุรกิจจากสิ่งที่แฟนชอบ (เกาลัดและสาหร่าย) สิ่งเหล่านี้ ไม่มี Sense ก็ไม่มีทางคิดจะทำอยู่ดี

2. Common sense get common score – คำนี้เป็นคำที่อาจารย์สมัยมหาลัยของผม @rawitat สอนไว้ การเลือกทำสิ่งสามัญธรรมดาย่อมได้ผลลัพธ์อย่างธรรมดา (เหมือนการตอบข้อสอบ ตอบตามหนังสือเป๊ะ เกรดที่ได้ก็ควรเป็นเกรดธรรมดา เพราะไม่ก่อให้เกิดความรู้ใหม่) ต๊อบก็เช่นเดียวกัน เลือกเส้นทางที่ต่างไป ไม่ได้เรียนต่อแต่เลือกที่จะทุ่มเทกับเป้าหมาย (อาจเป็นเพราะเงื่อนไขในชีวิตด้วย ทำให้เลือกทางปกติไม่ได้) แม้จะเสี่ยง แต่ผลตอบแทนย่อมคุ้มค่ากว่าทางทั่วไปแน่นอน

3. Energy Conservation Law – กฎอนุรักษ์พลังงาน เรื่องของกฏที่ว่า “สิ่งใดๆที่เก็บกักพลังงานไว้ ไม่ว่าอย่างไรก็ตามถึงจุดๆนึงก็จะมีการปล่อยพลังงานออกมาเพื่อรักษาสภาพ ถ้าคล่อยๆปล่อยก็เรียกว่า คลายพลังงาน แต่ถ้าปล่อยครั้งเดียวออกมาหมดจะเรียกว่า ระเบิด” สิ่งเหล่านี้ไม่ได้อยู่แต่ในวัตถุเท่านั้นหรอกครับ มันอยู่ในทุกสิ่งแม้แต่ตัวเราเอง ลองนึกถึงคนที่อดทนกับเรื่องงี่เง่าขัดใจอะไรมานาน ยิ่งเก็บไว้นาน พอปล่อยออกมาที แทบนึกไม่ออกเลยว่าเขาเป็นคนอารมณ์-พฤติกรรมดุร้ายขนาดนี้ได้ยังไง นี่เป็นตัวอย่างจากที่ผมกล่าวอ้างว่า “กฎนี้อยู่ในทุกสิ่งแม้แต่คนเราเอง”

แล้วเกี่ยวกับหนังยังไง กว่าอะไรซักอย่างจะประสบความสำเร็จโด่งดังระดับประเทศ ผมนึกไม่ออกเลยซักอย่างว่า “อะไรบ้างที่ดังโดยไม่ติดลบมาก่อน” กว่าจะมี Apple ก็ต้องเริ่มจากโรงรถ โดนไล่ออกจากบริษัทที่ตัวเองตั้ง ฯลฯ, กว่าจะมี Facebook ก็ต้องเสียต้องแลกกับสิ่งต่างๆไปมากมาย เสียเพื่อน เสียเงินสู้คดี, และอีกหลายๆอย่างที่กว่าจะมีอยู่ได้จนถึงวันนี้ เถ้าแก่น้อยก็เช่นกัน กว่าจะมีได้ ต้องดิ้นรนต่อสู้กับภาระหนี้สินมหาศาล ล้มลุกคลุกคลานกับธุรกิจต่างๆมา

ผมมองเรื่องพวกนี้เหมือนเวลาเรายิงธนู ภาวะติดลบก็เหมือนกับเวลาเราง้างคันธนูเตรียมยิง ซึ่งต้องใช้ร่างกายที่แข็งแรง สมาธิแน่วแน่ และใช้พละกำลังมหาศาล ยิ่งเราง้างได้มากเท่าไหร่ ธนูยิ่งยิงได้ไกลและแรงมากเท่านั้น ลูกธนูออกไปที่ออกไปก็คือผลสะท้อนจากภาวะติดลบนั้นนั่นเอง จากเรื่องนี้ ผมจึงมีข้อคิดไว้บอกกับตัวเองไว้เสมอว่า “สิ่งใดๆ ถ้ามันง่ายเกินไป แสดงว่ามันไม่เจ๋ง(หรือมีอะไรบางอย่างไม่ดี) แต่ถ้ามันมีอุปสรรคมาเรื่อยๆ แสดงว่า ผมมาถูกทางแล้ว” หนังเรื่องนี้ก็ช่วยยืนยันผมอีกแรงนึงว่า “มันถูก”

4. Good partner is a key for success – คนหนึ่งที่เป็น “บุคคลสำคัญ” ของเรื่องเลยคือ “ลุงเทิน” “ลุงเทือง(เปี๊ยก โปสเตอร์)” ลุงที่อยู่กับต๊อบ ช่วยต๊อบอยู่ตลอดเวลา เพื่อนดีเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้ในการประสบความสำเร็จ ผมเองก็นึกไม่ออกว่าบริษัทขนาดใหญ่ที่ไหนบ้างที่ตั้งได้โดยไม่มี Partner ชั้นเยี่ยมอยู่ข้างกัน Steve Jobs ก็มี Steve Wozniak ร่วมก่อตั้ง Apple มาด้วยกัน, Bill Gates ก็มี Steve Balmer ถึงได้มี Microsoft, Larry Page ก็มี Surgey Brin ถึงได้มี Google และเชื่อว่าถ้าอ่านชีวประวัติคนอื่นๆอย่างละเอียด ก็คงมี partner ด้วยกันทุกคน ดังนั้นปฏิเสธไม่ได้ครับว่าจะประสบความสำเร็จในสิ่งเหล่านั้น คุณต้องมี “Perfect Partner” อยู่ด้วย

5. ความอ่อนน้อมถ่อมตน + ความอดทน – คำสอนต่างๆเกี่ยวกับความอ่อนน้อมถ่อมตน เช่น “ฟันหักเพราะแข็ง ลิ้นงอเพราะอ่อน” หรือ “รวงข้าว ยิ่งอิ่มยิ่งค้อมตัวลงต่ำ” ในหนังก็เช่นกัน ต๊อบต้องรู้จักโอนอ่อนนอบน้อมและอดทนมาก จะทะเล่อทะล่าเข้าไปเสนอสินค้าไม่ได้ โค้มตัวลงต่ำ โดนติตำหนิก็พร้อมยอมรับและแก้ไข จึงทำให้คนให้ความเอ็นดูและให้โอกาส สิ่งนี้เป็นสิ่งสำคัญมากในการที่คนเราจะประสบความสำเร็จ “ความอ่อนน้อมและความตั้งใจ เป็นใบผ่านทางสำหรับโอกาส”

6. ความซื่อสัตย์ – เป็นฉากที่ผมชอบที่สุดและ Impact ที่สุดของเรื่องฉากนึงเลยก็ว่าได้ เรื่องของความซื่อสัตย์ ถ้าไม่โดน “ยาม” ด่าเรื่องพยายามยัดเงินให้เปิดห้างให้ต่อ มั่นใจมากว่าไม่มีทางผ่านการประเมินโรงงานได้แน่นอน การยัดเงินใต้โต๊ะเปรียบเหมือนการเอามือไปลูบหน้าคนรับ บางคนอาจคิดว่า “เขาเมตตาเอ็นดู” แต่บางคนก็คิดว่า “ดูถูกและลามปาม” ทั้งสองสิ่งคือการล้ำเส้นความสัมพันธ์ทั้งสิ้น แค่จะล้ำไปทางบวกหรือลบก็เท่านั้น แต่จะดีที่สุด ถ้าจะไม่ล้ำเส้นกันและเดินทางสายกลางเข้าไว้

ทั้งหมดนี้ เป็นสิ่งที่ผมรู้สึกทันทีที่ดูหนังเรื่องนี้ ส่วนตัวผมชอบหนังเรื่องนี้มาก แนะนำให้ไปดูกันครับ น้ำท่วมอาจจะเครียดจนไม่มีอารมณ์ดูหนัง แต่ชีวิตต้องก้าวต่อไปและพลังใจเราก็ต้องมีครับ ท้ายที่สุดนี้ เป็นกำลังใจให้ผู้ประสบภัยทุกคนครับ (ผมเองก็เป็น ^^)

Entry filed under: Entertainment, Movie.

ARC (Automatic Reference Counting) Part I ARC (Automatic Reference Counting) Part II

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


del.icio.us For iPhone dev

Post Calendar

ตุลาคม 2011
พฤ อา
« ส.ค.   พ.ย. »
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
31  

%d bloggers like this: